De Weerd en Theeboom signaleren een groeiende spanning tussen collega's, vooral met betrekking tot de situatie in Israël en Gaza. Theeboom merkt op: “Je probeert altijd in gesprek te blijven, ook met collega's van wie je weet dat ze je niet goed gezind zijn. We hebben goed contact met de korpsleiding, maar je ziet dat iedereen in de kruiwagen moet blijven. Ook degenen die de situatie naar hun hand willen zetten.”

Een schrijnend voorbeeld van de spanningen zagen ze bij de opening van het Holocaustmuseum in Amsterdam. Theeboom: “We hebben geadviseerd om proactief te handelen, zoals het vastleggen van gebeurtenissen. Maar na de demonstraties werd gezegd dat niemand iets had gezien of gehoord. Terwijl we best hadden kunnen zorgen dat dit anders liep, zoals we vroeger deden bij voetbalwedstrijden.” Volgens de leiders van het Joods Politie Netwerk is er een vorm van "wegkijken" bij de politie.

De Weerd en Theeboom wijzen op een groeiende handelingsverlegenheid binnen de politie. De Weerd: “Er is een houding van wegkijken, vooral bij pro-Palestina-demonstraties. Er wordt te snel gezegd dat er niets gebeurd is, terwijl we duidelijk signalen van antisemitisme zien.” Theeboom voegt daaraan toe dat de focus te veel ligt op "faciliteren" van demonstraties in plaats van handhaving: “We hebben een rechtshandhavende taak die op het gebied van discriminatie en antisemitisme behoorlijk achterblijft.”