In september 2018 besloot Basilia Rodríguez, bij vrienden bekend als Basi, haar appartement in een luxe complex met zwembad en tuinen te verhuren aan een Syrische vluchtelingenfamilie. De deal kwam tot stand via een ngo die beloftes deed over financiële zekerheid en juridische waarborgen. “Ze verzekerden ons dat de huur door de staat gedekt zou worden en dat zij zouden ingrijpen bij problemen,” legt Basi uit bij de krant La Gaceta.

Maar die beloftes bleken loos. Al na enkele maanden kwamen de betalingen onregelmatig binnen, en in april 2020 hielden de huurbetalingen volledig op. “Dat geld was cruciaal voor ons om de hypotheek te betalen. Ze beantwoordden onze oproepen niet meer en de ngo waste zijn handen in onschuld,” zegt Basi bij La Gaceta.

Financiële hulp voor de huurders, niet voor de eigenaar
Tot grote frustratie van de eigenaren ontvingen de huurders ondertussen meer dan 2.000 euro per maand aan publieke steun en hulp van de Rode Kruis. Dit bedrag omvatte bijdragen voor huur, basisbehoeften en onderwijs. “Terwijl ik als magazijnmedewerker keihard werkte, leefden zij beter dan wij,” vertelt Basi bij La Gaceta. “Ik voelde me vernederd toen ik zag hoe ze volle winkelwagens mijn huis in sleepten.”

De situatie werd des te schrijnender door de lange juridische procedures. In 2021 stapte het stel naar de rechter, in de hoop hun woning snel terug te krijgen. Maar drie jaar later wonen de huurders er nog steeds. “Ik geloof niet meer in de rechtspraak. We hebben alles geprobeerd, maar we worden in de steek gelaten door het systeem.”

De impact van een gebroken systeem
Het conflict benadrukt een breder probleem in Spanje: een falend juridisch en institutioneel systeem dat eigenaren vaak weinig bescherming biedt tegen huurders die weigeren te betalen. Volgens Basi en haar man heeft het gebrek aan actie van de betrokken NGO en de inefficiëntie van de rechtbanken geleid tot een gevoel van machteloosheid. “Wij blijven onze hypotheek betalen terwijl zij onze woning gebruiken zonder een cent te betalen,” zegt ze bij La Gaceta.

De zaak roept ook vragen op over het gebruik van publieke middelen. “Hoe is het mogelijk dat een familie zoveel hulp ontvangt en tegelijkertijd weigert haar verplichtingen na te komen?” vraagt Basi zich af. Het lijkt erop dat de balans tussen solidariteit en verantwoordelijkheid zoek is.

Basi’s verhaal dient als waarschuwing voor andere verhuurders die hun woning beschikbaar stellen via soortgelijke hulporganisaties. “We wilden iets goeds doen, maar het heeft ons alleen ellende gebracht,” besluit ze bij La Gaceta.