Volgens Wennink is het handelsbeleid van Trump geen complete verrassing. Hij vergelijkt de Amerikaanse economie met een huishouden dat structureel meer uitgeeft dan het verdient. “De schuld van de Verenigde Staten is te hoog en wat je zelf produceert is te weinig,” aldus de oud-CEO van ASML. “Dan kun je twee dingen doen: de schuld eerder aflossen. Dan moet je belasting heffen van je eigen inwoners of van de mensen die ons van alles verkopen. Dan moet je tarieven heffen.”

De redenering is volgens hem economisch verdedigbaar. Als een land meer importeert dan exporteert, en tegelijkertijd een torenhoge staatsschuld heeft, dan moet ergens geld vandaan komen. Importheffingen zijn dan een logisch instrument.

Een raket in plaats van een steen
Maar waar Wennink moeite mee heeft, is de manier waarop Trump zijn handelsbeleid uitvoert. “Hij gooit geen steen in de vijver, maar er wordt een raket in die vijver gelanceerd,” zei hij. “Dan is iedereen nat geworden en het vertrouwen dat je in elkaar hebt is daardoor wel geraakt, en hier en daar gebroken.”

De oud-topman wijst erop dat onderling vertrouwen cruciaal is in de wereldeconomie. Landen, bedrijven en markten zijn afhankelijk van elkaar. Plotselinge, harde maatregelen zorgen voor onzekerheid en beschadigen bestaande handelsrelaties. “In hoeverre kunnen we nog op elkaar vertrouwen en wat kunnen we zelf gaan doen?” vraagt hij zich hardop af.

Geen einde in zicht
 Hoewel Trump onlangs een tijdelijke pauzeknop heeft ingedrukt van negentig dagen, verwacht Wennink niet dat de dreiging van nieuwe heffingen snel zal verdwijnen. “Het gaat natuurlijk om de manier waarop dat gebeurt,” benadrukt hij. “Zodat de wereldeconomie niet het niveau van de schade lijdt dat afgelopen dagen werd verondersteld.”

Met andere woorden: invoerheffingen kunnen op zichzelf logisch zijn, maar het is de toon en het tempo die het verschil maken tussen een correctie en een crisis.