Een hybride oorlog betekent niet per se bommen en geweld. Het gaat om druk en ondermijning zonder fysieke aanvallen. “Zo’n conflict gebruikt geen militaire middelen, maar kan Spanje meer verzwakken dan een echte oorlog,” stelt Pulido.

Volgens hem probeert het Marokkaanse regime politieke invloed uit te oefenen in Spaanse enclaves als Ceuta en Melilla. Daar zouden pro-Marokkaanse partijen al jaren actief zijn. “We zullen moeten afwachten waar dit eindigt,” aldus Pulido.

Zwak bestuur opent de deur
Pulido spaart de Spaanse regering niet. Hij spreekt over een gebrek aan daadkracht, nalatigheid en zelfs mogelijke medeplichtigheid. “Een land dat respect afdwingt, wordt niet onderworpen aan agressieve diplomatie. Maar dat is precies wat nu gebeurt.”

Marokko zou, volgens Pulido, doelgericht druk uitoefenen op de Spaanse regering van premier Sánchez. Het ging onder meer over de kwestie-Westelijke Sahara, waar Spanje zijn standpunt bijstelde – iets dat in Rabat als een overwinning werd gezien.

Migratie als wapen
De grootste druk zou komen via migratie. Pulido noemt dat “een diplomatiek instrument bij uitstek” van Marokko. Sinds begin dit jaar zouden bijna wekelijks groepen migranten proberen de hekken van Ceuta en Melilla over te steken. In kleine groepjes, zegt hij, maar “aan de andere kant staan honderden klaar.”

Hij verwijst ook naar mei 2021, toen ruim 10.000 mensen in twee dagen tijd via Marokko Ceuta binnendrongen. “Die cijfers zijn nooit volledig opgenomen in de rapporten van het ministerie van Binnenlandse Zaken,” zegt Pulido. “Volgens hen zijn de meesten teruggekeerd. Dat is niet waar.”

Volgens de journalist zwerven nog altijd grote groepen Marokkaanse jongeren zonder werk of verblijfsstatus door Ceuta. “Die migratie is het wapen waarvan Marokko zich het meest bedient.

Druk op andere fronten
Pulido wijst ook op de verhoogde migratie naar Andalusische kustplaatsen als Algeciras. “Meer dan twintig boten zijn daar sinds begin dit jaar aangekomen,” stelt hij. Maar volgens hem richt Marokko zijn pijlen nu vooral op de Canarische Eilanden. “Zijn die beelden ergens te zien in de media?”, vraagt hij retorisch.

Hij noemt het stilzwijgen van de Spaanse pers over deze migratiedruk opvallend. En dat voedt volgens hem het idee dat er iets wordt verzwegen. “Er is druk, maar we krijgen er geen verslag van.”

Digitale dreiging
Naast fysieke migratiestromen noemt Pulido ook cyberaanvallen als onderdeel van de hybride strijd. “Cybercriminaliteit en cyberspionage zijn andere wapens in deze oorlog,” zegt hij. Hij verwijst naar Pegasus, de spionagesoftware die eerder opdook in dossiers rond Marokkaanse operaties in Europa.

“Er is informatie – we weten niet of die openbaar of geheim is – die wordt gebruikt,” stelt Pulido. “Daarom spreek ik van een verborgen oorlog.”