Niet alleen Nederland waardeerde de Israëlische inzending. Het publiek in twaalf landen, waaronder België, Frankrijk, Duitsland, Zweden, het Verenigd Koninkrijk en Australië, gaf Israël de volle twaalf punten. Ook de "rest van de wereld"-stem — een verzamelcategorie voor niet-deelnemende landen — koos massaal voor Yuval Raphael. Opvallend is dat vooral West-Europese landen, die veel kampen met massa-immigratie, stemden op Israël.

🇪🇺🎤🇮🇱These are the countries where the public gave the highest points to Israel during Eurovision.

🇬🇧 UK
🇦🇿 Azerbaijan
🇫🇷 France
🇳🇱 Netherlands
🇩🇪 Germany
🇱🇺 Luxembourg
🇸🇪 Sweden
🇵🇹 Portugal
🇪🇸 Spain
🇨🇭 Switzerland
🇧🇪 Belgium
🇦🇹 Austria
🌎 Rest of World pic.twitter.com/ZMd1FYUbLp

— Oli London (@OliLondonTV) May 18, 2025

Israel received the highest public vote in Eurovision history — the people have spoken, and their love was loud. 💙🇮🇱

Social media hate is not real life.

The truth? The majority stand with Israel, and no amount of noise can change that.

AM YISRAEL CHAIpic.twitter.com/fCEMnSDzhM

— Avi Yemini (@OzraeliAvi) May 17, 2025

De stemming onder vakjury’s was anders. Israël eindigde bij hen op een gedeelde 14e plaats met slechts 60 punten. Die tegenstelling leverde uiteindelijk een tweede plek op in de einduitslag voor Yuval Raphael. Oostenrijk ging er met de winst vandoor dankzij een ruime voorsprong in het juryklassement.

Grote discussie
Dit jaar was het Songfestival opnieuw meer dan alleen een muzikale competitie. Meerdere Europese omroepen, waaronder die van Spanje en Ierland, uitten openlijk kritiek op de deelname van Israël vanwege de oorlog in Gaza. De Ierse staatsomroep pleitte zelfs voor uitsluiting. Tijdens de finale toonde Spanje op tv de tekst: "Wanneer mensenrechten op het spel staan, is zwijgen geen optie. Vrede en gerechtigheid voor Palestina."

Toch was het publiek duidelijk. Opnieuw bleek dat de online opinie niet altijd gelijk loopt met de voorkeuren van miljoenen tv-kijkers. "De publieksstem van het Eurovisie-publiek laat zien: sociale media is niet het echte leven", stelde commentator Hen Mazzig op X.

Ook Vlaams Belang-politicus Sam van Rooy steunde dit jaar Israël meer dan de Songfestival-inzending van zijn eigen land, Red Sebastian. Dit heeft direct te maken met de politieke situatie in zijn land, schreef Van Rooy zondag op X: 'Stel je voor dat men enthousiaster is over een bijzonder moedig landje/volkje dat een uitzonderlijke overlevingsdrang etaleert en op diverse fronten met succes strijdt tegen de meedogenloze genocidale islamitische jihad, dan over Belgistan, waar moslimterroristen fopstrafjes krijgen en de islamitische jihad massaal wordt geïmporteerd en gefaciliteerd; waar als 'journalist' vermomde anti-Israëlactivisten zoals u de toon zetten in 'kwaliteitskranten'; en waar academici en politici de toon zetten die te dom en/of laf zijn om - zoals Orbán - ondubbelzinnig achter het Joodse staatje te gaan staan, en die integendeel zelfs op obsessieve wijze Israël belasteren en bestrijden (over de verkeerde kant van de geschiedenis gesproken!).'

Emotie en verhaal
Waarom koos het publiek massaal voor Yuval Raphael? Sommigen zullen geraakt zijn door haar persoonlijke verhaal. Anderen vonden het lied simpelweg het beste van de avond. Wat vaststaat: A New Day Will Rise was een van de weinige nummers die het publiek echt wist te beroeren.

Opvallend genoeg is dit het derde jaar op rij dat Israël de publieksstem wint of bovenaan eindigt, terwijl de jury's weinig punten geven. Vorig jaar kreeg zangeres Eden Golan 323 publieksstemmen, maar eindigde ze slechts vijfde door lage jurywaarderingen.

De Nederlandse inzending, Claude, eindigde op een twaalfde plaats. Zijn optreden werd degelijk bevonden, maar kon niet op tegen het politieke en emotionele gewicht van andere acts.