Het gebeurde midden op de dag, in een rustige straat vlakbij Parc Monceau. Claire kwam terug van boodschappen doen toen ze plotseling werd overmeesterd. Haar belager drukte haar op de grond, bedreigde haar met een mes en dwong haar tot seksuele handelingen. “Wees stil, anders ga ik je vermoorden,” siste hij.

Na een half uur van geweld en angst wist een buurvrouw de aanval te beëindigen door binnen te lopen. Claire, halfnaakt en bebloed, kon zich achter haar verschuilen. De dader vluchtte, maar werd diezelfde avond nog opgepakt op de Champs-Élysées. Amper 45 minuten daarvoor zou hij al een andere jonge vrouw, de 19-jarige Mathilde, hebben verkracht. Tegenover de politie verklaarde hij “nog honger” te hebben gehad na zijn eerste verkrachting. 

De verdachte, Jordy Goukara, had een zwaar strafblad: geweld, bedreigingen, drugsdelicten en wapenbezit. Bovendien stond hij meerdere keren op de radar van de vreemdelingenpolitie. Drie keer kreeg hij een uitzettingsbevel opgelegd, drie keer bleef hij gewoon in Frankrijk. Claire noemt dit bij Le Figaro een tweede klap: “Ik begreep niet waarom hij nog op het grondgebied was. Dat is de dubbele straf. De overheid hoort ons te beschermen.” 

Le monstre sous 3 OQTF qui a violé Claire Geronimi.

Et qui même durant son procès est insolent, violent.

« Parfois en amour on s’exprime mal » a t-il dit face à ses victimes.

Il a refusé les tests VIH après le viol, forçant les victimes à le faire.

Un monstre. pic.twitter.com/uVoetrXJ02

— Alice Cordier (@CordierAlice2) September 24, 2025

Stilte van linkse feministen
Claire koos er bewust voor om haar verhaal naar buiten te brengen. Ze trad op in televisieprogramma’s, sprak in de pers en werd een gezicht van het debat over migratie en veiligheid. Maar de reacties vanuit de gevestigde feministische bewegingen stelden teleur. Violaine de Filippis van Osez le féminisme zei destijds weliswaar medeleven te hebben, maar waarschuwde vooral “niet te stigmatiseren”.

Claire blikt terug bij Le Figaro: “Omdat ik het verband legde met daders met een uitzettingsbevel, hebben feministen van links mij niet gesteund. Ze maken een selectie in slachtoffers. Ik was de verkeerde vrouw en mijn dader de verkeerde dader.”

Steun vond ze elders: bij Némésis, een jonge feministische beweging die bekendstaat om haar rechtse oriëntatie. Voorzitter Alice Cordier vertelt bij Le Figaro: “We herkennen ons in wat Claire is overkomen. Feministes van links zeggen dat dit slechts een minderheid betreft. Maar achter die minderheid zitten échte slachtoffers. Dit had voorkomen kunnen worden.” 

Van slachtoffer naar activist
Na haar verkrachting stopte Claire met haar baan in de financiële sector. Ze richtte in 2024 de vereniging Éclats de femme op, die slachtoffers begeleidt van aangifte tot proces. Volgens haar kost de weg naar gerechtigheid gemiddeld 35.000 euro per vrouw. Haar organisatie hielp inmiddels al meer dan honderd slachtoffers.

Ook politiek roerde Claire zich. Ze schreef brieven naar ministers en klopte aan bij verschillende partijen. Alleen Reconquête!, Horizons, Les Républicains en de Union des droites pour la République (UDR) reageerden. Begin 2025 sloot ze zich aan bij de UDR van Éric Ciotti. Daar werd ze vicevoorzitter en werkte ze aan een wetsvoorstel om slachtoffers te compenseren wanneer criminelen met een uitzettingsbevel toch in Frankrijk blijven en toeslaan.

Een proces dat symbool staat
Deze week staat Jordy G. terecht in Parijs. Hij wordt beschuldigd van verkrachting onder bedreiging met een wapen en van meerdere zedendelicten. De aanklacht kan hem tot twintig jaar cel opleveren. Claire zelf zegt het proces te zien als “een match waarop je je moet voorbereiden.”

Ze blijft duidelijk: “Ik verwacht dat de straf voorbeeldig is. Voor een slachtoffer is herstel pas mogelijk als er gerechtigheid komt.” Het vonnis wordt vrijdag verwacht.