De hoofdstad heeft niet alleen een college van burgemeester en negen wethouders. Ook de zeven stadsdelen en Weesp hebben eigen bestuurders. Halsema adviseerde om de stadsdeelbesturen te verkleinen tot maximaal twee bestuurders. ‘Ik zou willen pleiten voor verkleining van de stadsdeelbesturen tot maximaal twee’, schreef zij.

Bestuurders schuiven door de stad
Het advies is overgenomen door Progressief Nederland (PRO) en D66. In de praktijk verdwijnen vier functies. Toch zorgt de ingreep vooral voor veel geschuif met bestuurders.

Emre Ünver van PRO gaat van Nieuw-West naar Oost. Ester Fabriek gaat van West naar Noord. Lotte Terwel verhuist van Centrum naar Nieuw-West. Brahim Abid gaat van Noord naar Nieuw-West.

Volt-fractievoorzitter Juliet Broersen begrijpt weinig van die wisselingen. Zij vraagt zich tegenover De Telegraaf af wat Amsterdammers eraan hebben. ‘Zouden ze allemaal een papiertje met hun naam in een hoge hoed hebben gedaan? De vraag is wat Amsterdammers hier nou precies aan hebben.’

Kritiek op gebrek aan herkenbaarheid
Broersen wijst op het belang van lokale kennis. Volgens haar moeten bewoners hun bestuurder kunnen herkennen en vertrouwen. Juist in de stadsdelen is die band belangrijk.

‘Juist in de stadsdelen draait het om herkenbaarheid, lokale kennis en vertrouwen. Bewoners hebben net een bestuurder leren kennen en dan vertrekt diegene naar een ander stadsdeel. Ik begrijp de logica hierachter in ieder geval niet.’

Ook VVD-fractievoorzitter Daan Wijnants is kritisch. Hij spreekt niet van een gewone baantjescarrousel. ‘Het is geen baantjescarrousel, maar een baantjesreuzenrad’, zegt hij.

Volgens Wijnants worden bestuurders door de stad geschoven zonder duidelijke binding met hun nieuwe stadsdeel. Sommige bestuurders gaan naar een plek waar zij wonen. Anderen juist niet. ‘Het is wel een beetje een gesleep met mensen zonder binding met het stadsdeel’, merkt hij op.

Dure wethoudersploeg blijft
De VVD vraagt zich af waarom er wel wordt gesneden in stadsdeelbestuurders, maar niet in het aantal wethouders. Amsterdam heeft inmiddels negen wethouders. Nog niet zo lang geleden waren dat er zeven.

Toen D66’er Shula Rijxman vier jaar geleden als negende wethouder kwam, bleek zo’n extra bestuurder 1,2 tot 1,3 miljoen euro per jaar te kosten. Die kostenpost blijft nu buiten schot. Dat voedt de kritiek op de bestuurlijke keuzes van het college.

JA21-fractievoorzitter Sytze Rijpkema noemt de wisselingen een ‘bestuurlijke stoelendans’. Hij vindt stadsdeelbestuurders overbodig. ‘Ze hebben nauwelijks macht en beslissen vrijwel niets. Af en toe kunnen ze een lintje doorknippen, maar daarvoor is zo’n salaris niet nodig.’

Ook CDA’er Rogier Havelaar spreekt van ‘een niet te volgen politieke stoelendans’. Hij had liever meer macht voor stadsdeelbestuurders gezien. Volgens hem wordt de functie juist uitgekleed en komt meer macht op het stadhuis terecht.