Voor Europa, dus tegen de EU!
“Jullie van FVD zijn toch zo tegen Europa? Wat moet je dan in Brussel?” Dat krijg ik regelmatig te horen. Ik begin dan meestal met duidelijk te maken dat ik houd van Europa, dat is mijn geboortegrond. Een prachtig veelzijdig continent met -op relatief kleine afstand van elkaar- sterk verschillende landschappen, architectuur, samenlevingen, talen en culturen met een rijke historie.
Maar ik heb inderdaad een hekel aan de EU die de rijke variëteit van de Europese landen wil gelijkschakelen, uniformeren naar Amerikaans model. Die de verschillen tussen de volkeren wil opheffen en een soort grauwe middelmaat creëert. Een technocratische superstaat geleid door een almaar uitdijende anonieme autoritaire bureaucratie in Brussel en Straatsburg. Waar op alle denkbare terreinen harmonisatie wordt nagestreefd, vrijheidsgraden worden ingeperkt, financiële lasten worden verhoogd, massa-immigratie wordt gefaciliteerd en censuurmaatregelen worden getroffen. Je kunt inmiddels geen beleidsterrein meer verzinnen of er bestaat dominante EU-invloed.
Wat willen wij van Forum voor Democratie dan in Brussel?
Allereerst natuurlijk onze stem laten horen en waar mogelijk tegengeluiden organiseren en ongewenste ontwikkelingen proberen tegen te houden of verminderen. Zoals bijvoorbeeld de oprichting van een Europees leger. Of het uitgeven van Eurobonds door de EU, waardoor directe belastingheffing vanuit de Europese Commissie met grote stappen dichterbij komt. En een echte supranationale overheid ontstaat.
Dat kunnen we doen in samenwerking met europolitici uit andere landen die onze standpunten delen. En daarvan zijn er een heleboel, van links tot rechts. En de verwachting is dat het er nog veel meer zullen worden bij de komende verkiezingen.
Maar misschien nog belangrijker: de werkelijkheid in Brussel en Straatsburg blootleggen. Waar gaat het over? Hoe werkt het? Wie zijn de spelers? Welke beslissingen worden hier genomen? Hoe staan de Nederlandse europolitici hierin? En wat merken de burgers in Nederland daarvan?
Het is geen geheim dat de belangrijkste regels en wetten in Nederland al jarenlang worden bepaald buiten het Nederlandse parlement en buiten de Nederlandse regering. In diverse supranationale instellingen en organisaties. De Europese Unie is daarvan veruit de belangrijkste. Europese regelgeving overstijgt de Nederlandse wetten en wordt dus klakkeloos in ons land doorgevoerd.
Het werkingsgebied van die Europese wetten en regels dijt steeds verder uit. Ging het vroeger vooral over de landbouw, vandaag gaat het ook over economie en financiën, klimaat, milieu en energie, opvoeding en onderwijs, gezondheidszorg en zelfs buitenlands beleid. Op alle nationale beleidsterreinen heeft de EU een forse en groeiende vinger in de pap. In Nederland is van een soevereine staat die zijn eigen beslissingen kan nemen eigenlijk nauwelijks meer sprake.
Maar toch concentreert bijna iedereen die politieke belangstelling heeft zich vooral op Den Haag. Men kent de namen, gezichten, taken en spelregels van de Nederlandse politiek. Terwijl daar zo langzamerhand alleen nog maar de uitvoeringsdetails van beleid aan de orde zijn.
Wat er in Brussel en Straatsburg gebeurt, welke onderwerpen daar spelen en wie er de lakens uitdelen is bij het Nederlandse publiek nauwelijks bekend. En dat is vreemd. Want de beslissingen die daar genomen worden zijn van groot belang.
Een groot deel van de politieke partijen in de Europese landen hebben zich verenigd in 8 verschillende partijen in het Europees Parlement. De Nederlandse politieke partijen zijn in Brussel vertegenwoordigd, maar doen daar vaak hele andere dingen dan je zou verwachten wanneer je naar hun redevoeringen in Nederland luistert waar zij de sterke punten van hun partij aanprijzen. Zo zitten D66- en VVD-Europarlementariërs in Brussel bij dezelfde partij. Onder leiding van Guy Verhofstad. Het maakt dus voor de euroverkiezingen weinig uit op welke van die twee partijen je stemt. Je komt bij dezelfde eurofractie uit. In Nederland zijn daar maar weinig mensen van op de hoogte.
In Nederland verschuilt men zich in de politiek nogal eens achter de EU. “Tja, dat zijn nu eenmaal Europese regels” wordt er dan gezegd, terwijl dezelfde politieke partij daar vaak zelf van harte steun aan geeft in Brussel. Europees beleid de schuld geven is dan een gemakkelijk excuus.
De voortdenderende Brusselse trein moeten we proberen te stoppen, daarvoor gaan we een Europees netwerk van gelijkgestemden opbouwen en vooral: we zullen het Nederlandse publiek op de hoogte brengen en blijven informeren over wat er gaande is.
Dat is mijn plan in Brussel.
-------------
Deze column is geschreven door Ralf Dekker van Forum voor Democratie (FVD).
