Op het eerste gezicht is het simpel: de rente loopt op, dus Treasury koopt zelf langlopende staatsobligaties terug. Meer vraag betekent een hogere obligatieprijs en dus een lagere rente. Probleem opgelost. Alleen is dat niet wat er werkelijk gebeurt.
De burgemeester is in Nederland geen gekozen vertegenwoordiger. Hij of zij wordt benoemd via een procedure waarin de gemeenteraad weliswaar een rol speelt, maar waarin de doorslag uiteindelijk ligt bij de minister en de Kroon. Dat alleen al is in een
Toch verkoopt de diep socialistische burgermeester hier geen goedkope boodschappen. Want die boodschappen worden uiteindelijk gesubsidieerd door de belastingbetaler zelf. Alleen betaal je nu via een omweg. Die lagere prijs ontstaat namelijk niet door
Laat ik het maar meteen scherp neerzetten. Het is niet alleen logisch om de overheid te wantrouwen, het is noodzakelijk. Sterker nog, het is precies wat je mag verwachten van burgers en al helemaal van volksvertegenwoordigers. Als raadslid zie ik het
Frédéric Bastiat was een Franse econoom en denker uit de negentiende eeuw, die vooral bekend werd door zijn korte maar scherpe werk De wet (La Loi). Het is geen zwaar academisch boek, maar juist een heldere en directe tekst waarin hij probeert te bea
In de Bitcoinwereld geldt een gouden regel: "Not your keys, not your coins." Hiermee wordt bedoeld dat als jij de privésleutels van jouw Bitcoin niet zelf beheert, je in feite helemaal niets bezit. Een harde les, meestal pas geleerd wanneer het al te
Alleen werkt het zo niet. Want zodra je de vraag serieus stelt wie hier eigenlijk beslist, valt dat beeld langzaam uit elkaar. De bewoners van een straat bepalen niet hoe die straat wordt ingericht. De mensen die dagelijks over een plein lopen hebben
Het huidige financiële systeem is gebouwd op fiatgeld: geld dat waarde heeft omdat de overheid dat bepaalt en omdat wij erin geloven. Het is geen tastbare zekerheid, maar een afspraak gebaseerd op vertrouwen. En dat vertrouwen is fragiel. Steeds meer
Poeh! Dat klinkt natuurlijk fantastisch. Zeker in een tijd waarin de meeste mensen hun koopkracht achteruit zien hollen. Lagere huren, goedkopere boodschappen, minder dure energie en betaalbare benzine – wie zit daar nou níét op te wachten? Maar als
Ik was op het Euterpeplein. Een plek die vroeger vol leven zat. Een wijkcentrum dat klopte, dat ademde, dat leefde. Maar deze keer was het anders. Stillere straten, minder loop, minder drukte. En wie denkt dat het Neptunusplein dan het alternatief is
De politiek komt dichterbij jouw voordeur dan ooit. Dat klinkt misschien overdreven, maar kijk eens eerlijk om je heen. Beleid tegen de auto raakt jouw straat. Besluiten over AZC’s raken jouw wijk. De energietransitie wordt doorgedrukt met windturbin
En dat gebeurt precies op het moment dat Amersfoort richting de verkiezingen gaat. Er komt een wisseling van de wacht en een nieuwe coalitie. Maar de provincie bepaalt alvast het speelveld waar die nieuwe raad het mee moet doen. Een overgangsdocument
Het probleem is dat de werkelijkheid niet zo simpel is. Nederland is geen eiland en geen fort. We liggen midden in Europa, met honderden open overgangen, havens, spoorlijnen en snelwegen. Zelfs als je het zou willen, kun je de grens niet echt sluiten
Dat klopt. Maar het is maar de helft van het verhaal. Juist binnen die kaders is er nog enorm veel ruimte om keuzes te maken. En daar ligt precies de kern van klassiek liberalisme: een overheid die zich beperkt tot haar kerntaken, zorgvuldig met bela
Staatsschuld: de erfenis waar niemand om vraagtDe Nederlandse staatsschuld is inmiddels opgelopen tot ruim 600 miljard euro. En nee, dat is geen ‘investeringspotje’, dat is een schuld. Met rente. Terwijl de burger aan het einde van de maand zucht ond
Een Noodwet Zonder NoodtoestandLaten we beginnen met het meest bizarre aspect: de Wodg is in alles een noodwet, maar zonder de voorwaarde van een daadwerkelijke crisis. Klassieke noodwetten treden alleen in werking bij een uitgeroepen noodtoestand, z
Laten we het eens eerlijk toegeven: de Nederlandse politiek is verworden tot een carrousel van baantjesjagers. Partijen wisselen als seizoenen, en politici hoppen van de ene formatie naar de andere, niet gedreven door visie, maar door opportunisme. H
