Fortuyns nalatenschap vraagt om daden, niet woede: de tijd dringt

Het is vandaag precies 24 jaar geleden dat Pim Fortuyn door Volkert van der Graaf werd vermoord. Ik ben bang dat Fortuyn zich zou omdraaien in zijn graf als hij zou zien waar Nederland anno 2026 voor staat. De massamigratie en het culturele verval van de ‘verweesde samenleving’ waar Fortuyn over sprak, zijn nog meer dan in zijn tijd een gedwongen feit. Toch leert de nagedachtenis van Fortuyn ons juist ook om hoopvol en vol moed te blijven in moeilijke omstandigheden. Dat is de erfenis van Fortuyn die het ook verdient om bewaard te worden.
Fortuyn heeft na de demonisering vanuit de linkse politiek en media zijn leven moeten geven om Nederland te waarschuwen. Zoals Fortuyn al ruim twee decennia geleden aangaf, is het vijf voor twaalf in Nederland. ‘het is vijf voor twaalf! Niet in Nederland, maar in Europa! En wilt u dat? Ik sta voor dit land! Wat hier in vijf, zes eeuwen is opgebouwd. We hebben godverdomme hier gewoon een vijde col... laat ik nou alles maar zeggen! Een vijfde colonne! Van mensen die het land naar de verdommenis willen helpen. En daar ga ik niet voor! En ik zeg: u mag hier blijven, maar u past u aan! Nee, ik moet daar horen Allah is groot. Ik ben een vies varken, u bent een christenhond. Dat zeggen zij, en u vindt het goed. En ik ben heel beheerst tot nu toe geweest, ik heb dat nooit herhaald. Maar u laat over zich lopen, en ik doe het niet meer. En dat is waar ik die zetels vandaan haal. Want dit land is het zat. C’est ca, daar sta ik voor.’















































