Polygamie in Noord-Afrika is bepalend bij Nederlandse pensioenuitkering

Nederland erkent polygamie niet. Dat klinkt helder. Maar wie even door de bestuurlijke mist heen kijkt, ziet dat de werkelijkheid in Den Haag vaak net iets rekbaarder is dan de foldertekst. Uit gegevens van de SVB aan NieuwRechts blijkt dat Nederland in 2025 ruim 45.000 euro uitkeerde in twee dossiers waarin twee weduwen van dezelfde man de nabestaandenuitkering deelden.
Het gaat om vrouwen uit polygame huwelijken in Marokko en Tunesië. De reden: oude verdragen uit 1972, waarin is vastgelegd dat zo’n uitkering in geval van polygamie over meerdere weduwen kan worden verdeeld.
De politiek zegt al jaren dat polygamie in Nederland geen plaats heeft. Er kwam zelfs wetgeving om erkenning van zulke huwelijken verder te beperken. Maar de Algemene Nabestaandenwet (Anw) werd niet aangepast. De verdragen met Marokko en Tunesië bleven liggen. En toen de SVB probeerde de uitkering aan een tweede weduwe stop te zetten, floot de rechter de instantie terug.
Zo ontstaat de bekende Haagse spagaat: principieel streng in de persconferentie, administratief soepel aan het loket. Op papier wordt polygamie afgewezen. In de praktijk deelt de SVB de enveloppen gewoon netjes uit. Oftewel: Nederland erkent polygamie niet. Het verwerkt het alleen.














