Tegelijkertijd zijn de Amerikaanse Presidentsverkiezingen een farce die volledig aan me voorbij zou gaan, ware het niet dat ik toch nog wel eens op Twitter kijk - en dat is een understatement. Een farce omdat zoals alles in Amerika ook dit theater is. Een farce omdat dit theater onthult waar het in de politiek om draait: beeldvorming, leugens en macht. Een farce omdat dit door deugers ontkend wordt, een farce omdat de niet-deugers er rond voor uitkomen dat het hier om gaat. Een farce omdat de rijkste man in de wereld meedoet en het geheel als grap presenteert, een bloedserieuze dat dan weer wel. Dagelijks een miljoen weggeven aan Trump-aanhangers: is er een grotere grap te verzinnen?! Ik vind het briljant.