De problemen blijven hardnekkig in Nieuw-West
Al sinds de jaren 90 probeert de gemeente Amsterdam, in samenwerking met woningbouwcorporaties en andere initiatiefnemers, de leefsituatie in Nieuw-West te verbeteren. Hiervoor zijn onder andere duizenden woningen bijgebouwd en zijn verouderde flats gesloopt of gerenoveerd.

De gemeente hoopte met de nieuwe aanpak de sociale segregatie tussen autochtone en verschillende migrantengroepen te verminderen. Echter blijkt dit nauwelijks gelukt te zijn. Een nieuw onderzoek van het Verwey-Jonker Instituut en Platform31 schetst een beeld waarin de situatie in Nieuw-West nauwelijks is verbeterd.

Het onderzoek, dat in opdracht van de gemeente en het ministerie van Binnenlandse Zaken werd uitgevoerd, laat verder zien dat er parallelle samenlevingen zijn ontstaan, waarin groepen met verschillende migratieachtergronden zich voornamelijk tot de eigen gemeenschap beperken.

De segregatie draagt verder ook bij aan het gevoel van onveiligheid. Veel inwoners van Nieuw-West geven zelfs aan dat zij zich onveiliger voelen dan tien jaar geleden, waarbij een op de vier zelfs vindt dat de eigen wijk het afgelopen jaar achteruit is gegaan.

Verder blijkt dat, ondanks de flinke investeringen in het stadsdeel en de bouw van meer koop- en middenhuurwoningen, oude bewoners zich nauwelijks beter voelen in Nieuw-West. Het stadsdeel wordt vooral beschouwd als een 'tussenstation', waarbij men hoopt te kunnen verhuizen zodra de eigen financiële situatie dit toelaat.

De onveiligheid wordt volgens het rapport deels veroorzaakt door een grote instroom van 'kwetsbare huishoudens' in sociale huurwoningen in het stadsdeel. De hoge instroom zorgt voor overlast in wijken en zou bijdragen aan de segregatie. Om dit op te lossen stelt het rapport dat het plaatsen van kwetsbare huishoudens beter moet worden gespreid over de gehele stad.