Haar onderlijf is ontbloot, ze gilt met werkelijk alles wat ze in zich heeft - een geluid dat door merg en been gaat en plots gesmoord wordt als een derde vrouw een lap stof diep in haar mond duwt. Ze probeert woest om zich heen te slaan en te trappen, maar ze is inmiddels met handen en voeten vastgebonden aan de tafel, ze kan geen kant meer op. Haar ogen zijn bloeddoorlopen, haar wangen nat van de tranen en haar mooie, lange, donkere haren plakken op haar voorhoofd, dat inmiddels nat is van het angstzweet.