De aanklager in deze zaak? Een moskeekoepel die, zoals bekend, banden heeft met radicale clubs. Maar liefst achttien keer trokken zij op met PGNL, de Palestijnse Gemeenschap Nederland, een koepel van acht Palestijnse organisaties waarvan de eenarmige pro-Hamas-activist Amin Abou Rashed de bekendste vertegenwoordiger is. De details kunt u bij Oom Carel lezen, maar de samenvatting is simpel: anti-Israël-gezinde organisaties met een broertje dood aan onze democratie, trekken naar de rechter omdat ze zich gekrenkt willen voelen. En de rechter zet zich dan gretig in voor een juridische gymnastiek-oefening. Niet omdat er feitelijke onjuistheden staan, maar omdat er tussen de regels door iets zou kunnen worden gelezen, moet de T een verklaring bij de column plaatsen. Opzettelijke misinterpretatie als wapen. En via jurisprudentie de teugels van wat gezegd mag worden, korter aanhalen. Want nu is het hek natuurlijk van de dam, dit smaakt naar meer bij onze snel verongelijkte vrienden van de religie van de vrede, en dit gaan ze vaker (en te vrezen valt: met succes) proberen. Mission accomplished.