De studie, uitgevoerd door de Universiteit van Mälardalen in opdracht van de Zweedse Dienst voor Civiele Noodsituaties (MSB), keek naar de houding van brandweerlieden tegenover gelijkheid en diversiteit. De resultaten waren opvallend. Veel respondenten gaven aan dat zij het belangrijker vinden dat hun collega’s fysiek en technisch geschikt zijn voor het werk dan dat er meer diversiteit binnen het korps komt.

“Ik denk dat de meeste brandweerlieden mensen willen die vaardig en competent zijn,” zegt een van de ondervraagden. “Er zijn er waarschijnlijk nogal wat die denken dat geslacht of huidskleur een competentie op zichzelf is.”

Onderzoeker: ‘Gebrek aan training over diversiteit’
Volgens politicoloog Anna Johansson van de Universiteit van Mälardalen worden thema’s als gelijkheid en diversiteit vaak gezien als een last binnen de brandweer. Zij stelt dat brandweerlieden geen ‘levendige discussies’ over deze onderwerpen voeren en daardoor moeite hebben met het accepteren van diversiteitsbeleid.

“Als ze meer training hadden gehad in gelijkheid en diversiteit, zou het misschien makkelijker zijn geweest om de waarde ervan in te zien,” stelt Johansson bij SVT.

Meer voordelen met diversiteit?
Hoewel de meeste brandweerlieden competentie als belangrijkste criterium zien, erkennen sommigen wel de voordelen van een meer divers team. Zo zou het contact met bepaalde groepen in de samenleving verbeterd kunnen worden als de brandweer meer werknemers heeft met een migratieachtergrond. Ook kan het volgens sommigen helpen bij communicatieproblemen, bijvoorbeeld in buurten waar niet iedereen goed Zweeds spreekt.

Camilla Dahlén, hoofd reddingsoperaties in Eskilstuna, noemt de uitkomsten van het onderzoek ‘een mislukking’ en vindt dat het brandweerkorps een betere afspiegeling van de maatschappij moet zijn. “We hebben een heterogenere groep mensen nodig die de maatschappij weerspiegelt,” zegt ze in gesprek met SVT.

Discussie over aanpassingen in werving
Volgens Johansson ligt het probleem al bij de werving. De brandweer trekt vooral blanke mannen aan, waardoor er volgens haar een gebrek aan diversiteit ontstaat nog voordat er sprake is van selectie. Ze pleit voor aanpassingen in de wervingsvereisten en marketingstrategieën om een bredere groep sollicitanten te bereiken.

Dahlén sluit zich daarbij aan en stelt dat vacatures explicieter moeten inspelen op de wens om een diverser korps te krijgen.