De regen valt momenteel met bakken uit de hemel in Spanje. De lokale stuwmeren staan gemiddeld voor ruim 65 procent vol. In regio’s als Madrid en Navarra zelfs tot bijna 90 procent. In Extremadura en Castilla y León is de situatie gunstig dankzij de recente regenval. Maar in het zuiden van het land ziet het plaatje er heel anders uit.

In Almería, een gebied waar de landbouw afhankelijk is van irrigatie, zit nog geen 10 procent van de wateropslag vol. In Murcia is het niet veel beter, terwijl ook daar zware buien zijn gevallen. De reden? Er is simpelweg geen infrastructuur om het water op te vangen, te verdelen of vast te houden, zo meldt de Spaanse krant La Gaceta.

Brussel wijst naar klimaat
Toch blijven prominente Europese leiders de schuld leggen bij het klimaat. Zo beweerde EU-voorzitter Ursula von der Leyen tijdens zware overstromingen in Valencia in oktober nog dat het “de dramatische realiteit van klimaatverandering” betrof. Die uitspraken kwamen haar op stevige kritiek te staan in de Spaanse pers. Want hevige regenval is niet nieuw in de regio – het hoort bij het mediterrane klimaat.

Daarnaast liet Spanje in de afgelopen twintig jaar maar liefst 560 dammen en waterreservoirs afbreken, onder druk van EU-beleid dat inzet op het ‘renaturaliseren’ van rivieren. Onder het mom van milieubescherming is cruciale infrastructuur gesloopt – met als gevolg: overstromingen als het regent, en droogte als het niet regent.

Een ramp door politiek wanbeheer
In werkelijkheid verdrinkt en verdroogt Spanje tegelijk. In het noorden wordt water massaal geloosd omdat er geen verbindingen zijn naar dorstige gebieden in het zuiden. Alleen al deze week zijn 11 van de 13 stuwmeren in Madrid opengezet. In Jaén loostten 11 van de 15 reservoirs water. En in Sevilla bleven slechts 1 van de 11 dammen gesloten.

Ondertussen snakken boeren in Almería naar elke druppel. Neem het Benínar-stuwmeer: door jarenlange lekkage en gebrekkig onderhoud kan het reservoir nog geen 40 procent water vasthouden. Ondanks hevige regenval blijft de regio dus afhankelijk van noodvoorzieningen – en de oogsten blijven onzeker.

De Europese Commissie stelt biodiversiteit en rivierherstel boven praktische waterbeheersing. Dam na dam wordt verwijderd, terwijl het weer grilliger wordt en de vraag naar water toeneemt. Ondertussen kampen de inwoners van Zuid-Spanje met de praktische gevolgen van politiek wanbeleid.