Shahbazi is een islamcriticus, een begenadigd stilist, en hij neemt geen blad voor mond in het benoemen van de halfslachtige houding van voornamelijk linkse auteurs in de omgang met de islam. Centraal in zijn boek staat de Iraanse revolutie uit 1979 en hoe Sjah Mohammad Reza Pahlavi (1919-1980) werd verdreven om plaats te maken voor het bewind van Ayatollah Khomeini (1902-1989). Khomeini werd als een Messias onthaald in Teheran na de val van de sjah, maar al spoedig bleek het tirannieke karakter van deze dictatoriale theocraat. De samenwerking tussen rood (links) en zwart (islam) in de strijd tegen de sjah werd snel opgeheven. Rood werd geëlimineerd door zwart en Khomeini c.s. vestigden een terreurregiem dat was gebaseerd op het onderdrukken van iedere vorm van democratische inspraak, het bestraffen van vrouwen en homoseksuelen voor vermeende zonden gepleegd jegens de “islam”, kortom een religieus geïnspireerde en gemotiveerde dictatuur.