Van subtiele sabotage tot openlijk verzet: de signalen stapelen zich op. De grootste weerstand kwam volgens Bijleveld van het ministerie van Justitie en Veiligheid, waar Faber verantwoordelijk was voor het asieldossier.

Direct na haar aantreden verschenen er gelekte uitspraken in de media. Ambtenaren, anoniem geciteerd, zouden Faber “wereldvreemd” noemen. NRC opende met de kop: “Faber leeft in haar eigen werkelijkheid.” Kort daarna deden linkse opiniemakers er een schep bovenop. Ze noemden Faber “knettergek” en “autistisch”. Deze framing verspreidde zich razendsnel.

Ook beleidsvoorstellen van Faber werden bewust ondermijnd. Zo meldde zij dat Denemarken borden plaatste bij azc’s met de boodschap om terug te keren naar het land van herkomst. Ambtenaren ontkenden dat en lieten anoniem aan media weten dat zulke borden “niet bestaan”.

Lintjesgate en de rol van ambtenaren
Tijdens de zogenoemde lintjesgate weigerde Faber om koninklijke onderscheidingen te ondertekenen voor medewerkers van asielinstellingen. Het ministerie ging echter lijnrecht tegen haar in. Ambtenaren plaatsten zelfs een advertentie in een landelijke krant om de gelauwerden publiekelijk te bedanken. Daarmee ondergroeven zij bewust de lijn van hun eigen bewindspersoon.

Ook op het vlak van grensbewaking liep Faber tegen een muur. Marechausseemedewerkers gaven in de media openlijk toe dat zij hun taken op het gebied van grenscontrole grotendeels waren “verleerd”. Toen Faber plannen lanceerde om de grensbewaking opnieuw te activeren, was er nauwelijks bereidheid om dit uit te voeren.

Bijleveld wijst op een opvallend ‘toeval’: kort na de aankondiging kwam de Rekenkamer met een “spontaan” onderzoek dat concludeerde dat grensbewaking zoals Faber dat wilde “niet effectief” zou zijn.

Gecoördineerd koor van kritiek
Kritiek op het PVV-beleid kwam bovendien in koor van vier andere instellingen: de Kinderombudsman, de Nationale Ombudsman, Vluchtelingenwerk Nederland en de Adviesraad voor Migratie. Alle vier zijn gefinancierd door de overheid. Opvallend is dat recent Evelien van Roemburg, oud-lobbyist bij Oxfam en PvdA/GroenLinks-kandidaat, benoemd werd als voorzitter van diezelfde Adviesraad. De PVV verzette zich tegen haar aanstelling, maar kon dit niet terugdraaien.

Een andere opmerkelijke gebeurtenis was het uitlekken van het advies van de Raad van State over de asielnoodwet van de PVV. Terwijl de inhoud van het advies – namelijk: afwijzen – al snel op straat lag, bleef de onderbouwing geheim. Het selectieve lekken leidde tot verwarring en vertraging. Bijleveld trekt een vergelijking met het inburgeringsbeleid van voormalig minister Rita Verdonk, dat op soortgelijke wijze werd gesaboteerd.