De cijfers komen uit de Duitse politiestatistiek, meldt Focus. De AfD-fractie in de Bondsdag vroeg de gegevens op via schriftelijke vragen. Daarbij koos de partij tien landen uit. Onder meer Syrië, Afghanistan, Irak, Somalië en Iran werden meegenomen.

De cijfers zeggen niet hoeveel verdachten daadwerkelijk als vluchteling naar Duitsland kwamen. De statistiek kijkt naar nationaliteit en niet naar verblijfsstatus. Daardoor kunnen ook toeristen, arbeidsmigranten of mensen die al lange tijd in Duitsland wonen in de cijfers voorkomen.

Syriërs bovenaan in absolute aantallen
Verdachten met de Syrische nationaliteit worden gekoppeld aan ongeveer 136.000 Duitse slachtoffers. Daarna volgen verdachten uit Afghanistan, Irak en Marokko.

Die volgorde hangt volgens de analyse deels samen met de omvang van deze bevolkingsgroepen. Van de onderzochte nationaliteiten wonen vooral veel Syriërs, Afghanen en Irakezen in Duitsland. Bij grotere groepen neemt ook de kans toe dat er meer verdachten en slachtoffers in absolute aantallen worden geregistreerd.

Sinds 2015 is het aantal slachtoffers duidelijk gestegen. Tegelijk kwamen in die periode meer mensen uit de onderzochte landen naar Duitsland. In 2020 en 2021 lagen de aantallen lager. Dat past bij de algemene daling van veel soorten criminaliteit tijdens de coronamaatregelen.

Cijfers geven geen volledig beeld
De opgevraagde gegevens hebben belangrijke beperkingen. Er wordt geen vergelijking gemaakt met het aantal slachtoffers van Duitse verdachten. Ook ontbreekt een uitsplitsing naar soort misdrijf.

Daardoor kan het gaan om zeer uiteenlopende zaken. Zakkenrollerij, mishandeling, beroving en levensdelicten kunnen allemaal in dezelfde totaalsom zitten. De cijfers laten daarom niet zien hoe ernstig de afzonderlijke feiten waren.

Ook kunnen meerdere slachtoffers bij één verdachte of één zaak zijn geregistreerd. Omgekeerd kan één slachtoffer in verschillende zaken terugkomen. De totaalcijfers mogen daarom niet zonder meer worden gelezen als een exact aantal afzonderlijke misdrijven.