Mona Keijzer wil burgemeesters meer macht geven tegen 'ondermijnende' demonstraties
Mona Keijzer wil dat burgemeesters meer mogelijkheden krijgen om op te treden tegen demonstraties en religieuze manifestaties die de democratische rechtsorde ondermijnen. Samen met DNA-Kamerlid Shanna Schilder dient zij daarom de Wet Weerbare Waarden in. Volgens Keijzer wordt de openbare ruimte steeds vaker gebruikt voor collectieve religieuze of ideologische uitingen die ook invloed hebben op mensen die daar niet voor kiezen.
De twee initiatiefnemers leggen hun plannen uit in het opiniestuk Vrijheid vraagt grenzen – waarom onze democratie weerbaar moet zijn. Zij vinden dat Nederland te terughoudend is geworden bij het stellen van duidelijke grenzen. Keijzer en Schilder schrijven: ‘We zijn in Nederland soms bang geworden om grenzen te stellen. Bang om het verkeerde woord te gebruiken. Bang om iemand voor het hoofd te stoten. En vooral: bang om keuzes te maken.’
Steeds vaker zien we demonstraties en religieuze manifestaties die de openbare ruimte claimen. Daarom dien ik, samen met @ShannaSchilder, de Wet Weerbare Waarden in.
— Mona Keijzer (@MonaKeijzer) July 29, 2026
Die geeft burgemeesters meer mogelijkheden om in te grijpen als onze democratische rechtsorde wordt ondermijnd.… pic.twitter.com/oem0wEmDez
Vrijheid is geen vrijbrief
Volgens de initiatiefnemers zijn vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst en het demonstratierecht belangrijke verworvenheden. Die rechten moeten volgens hen stevig worden beschermd. Tegelijk mag vrijheid niet worden gebruikt om andere burgers onder druk te zetten of de democratische rechtsstaat geleidelijk uit te hollen.
Keijzer en Schilder wijzen onder meer op straatgebeden, collectieve religieuze manifestaties, versterkte gebedsoproepen en luidruchtige bijeenkomsten. Zulke uitingen zijn volgens hen niet alleen persoonlijk, omdat ze zichtbaar en normerend aanwezig zijn in de openbare ruimte. ‘De openbare ruimte is geen leeg canvas voor ideologische claims.’
De openbare ruimte moet volgens hen toegankelijk blijven voor iedereen. Zij noemen daarbij onder andere 'vrouwen, mannen, gelovigen, ongelovigen, homo’s, lesbiennes, jongeren en ouderen'. Wanneer religieuze of ideologische normen daar structureel worden opgelegd, kan de vrijheid van andere groepen volgens hen worden beperkt.
Meer ruimte voor burgemeesters
De Wet Weerbare Waarden moet bestuurders een duidelijkere juridische basis geven om in te grijpen. De wet verbiedt volgens de initiatiefnemers geen geloofsovertuigingen en censureert geen meningen. De grens ligt volgens hen bij het misbruiken van grondrechten om andere grondrechten aan te tasten.
Keijzer en Schilder willen objectieve criteria en duidelijke voorwaarden. Wat deze criteria an voorwaarden zullen zijn, is nog onduidelijk. Ook moeten maatregelen proportioneel en zorgvuldig blijven. Burgemeesters zouden daardoor minder snel hoeven vrezen dat een ingreep later wordt afgewezen omdat een wettelijke basis ontbreekt.
De initiatiefnemers benadrukken dat de wet geen aanval op religie is. Zij stellen dat individuele geloofsvrijheid juist bescherming nodig heeft tegen collectieve druk. Hun uitgangspunt is: ‘En ja, demonstreren mag. Maar niet met het doel om de democratische rechtsorde af te schaffen of de vrijheid van anderen te beperken.’
Volgens Keijzer en Schilder ontstaat onvrijheid wanneer de overheid wegkijkt. De staat moet voorkomen dat sociale druk de plaats inneemt van wettelijke gelijkheid. ‘Vrijheid vraagt onderhoud. Soms betekent dat dat je grenzen stelt.’
