De in Afghanistan geboren man werd schuldig bevonden aan vier gevallen van mishandeling, één zware mishandeling en één verkrachting. De feiten speelden tussen het najaar van 2016 en het voorjaar van 2018. Zijn vriendin was achttien toen de relatie begon. 

Het stel had elkaar via internet leren kennen. Enkele maanden later begon volgens de rechtbank het geweld. De man sloeg haar voor het eerst in het gezicht. Toen de jonge vrouw daarvan schrok en begon te huilen, zou hij hebben gezegd: „Dat was nog niet eens hard.” Daarna volgden volgens de rechter vaker klappen.

Geslagen met riem en gewurgd
De rechtbank acht bewezen dat de man zijn vriendin op vijf verschillende dagen mishandelde. Bij één incident sloeg hij haar met een leren riem.

In augustus 2017 liep het volgens de rechtbank opnieuw ernstig uit de hand. Nadat hij hoorde dat zij stiekem met een vriendin telefoneerde, sloeg hij haar met zijn vuist tegen de neus. Daarna kneep hij haar keel zo hard dicht dat ze geen lucht kreeg en bang was te sterven.

Ook achtte de rechtbank bewezen dat hij haar in oktober 2016 verkrachtte. De twee lagen op dat moment in zijn kamer op bed. De vrouw liep daarbij een bloedende verwonding op en had pijn. Zelf zag zij het voorval destijds niet als verkrachting, zo kwam tijdens de zaak naar voren.

De vrouw bleef daarna nog enige tijd bij hem. Tijdens een reis door de Verenigde Staten vroeg hij haar ten huwelijk. Volgens de rechter stemde zij uit angst toe. Pas in 2018 wist zij definitief afstand te nemen door naar Denemarken te verhuizen.

Vermissingszaak brengt onderzoek op gang
Opmerkelijk genoeg kwam de strafzaak pas jaren later echt op gang. De vrouw zag een vermissingsbericht met een foto waarop ze de tuin herkende van het huis in de Hamburgse wijk Poppenbüttel waar zij met haar voormalige partner had gewoond.

Omdat zij zich zorgen maakte over de vermiste vrouw, kwam ze uiteindelijk met de politie in contact. Tijdens dat gesprek vertelde ze over het geweld dat zij zelf had meegemaakt. De vermissing bleek overigens niets met haar ex-partner te maken te hebben. 

Zelf zat de vrouw niet te wachten op een strafproces. Ze woonde inmiddels in Denemarken, sloot zich niet als benadeelde partij bij de zaak aan en wilde aanvankelijk niet getuigen. Uiteindelijk legde zij via een videoverbinding een verklaring af.

De rechtbank vond haar relaas geloofwaardig. Volgens rechter Malte Wellhausen was haar verklaring gedetailleerd en waren er geen aanwijzingen dat zij erop uit was de verdachte bewust te belasten. De man erkende uiteindelijk ook de overige verwijten, nadat hij aanvankelijk alleen had toegegeven haar met zijn handen te hebben geslagen. 

Jarenlange vertraging drukt op straf
Dat de man een voorwaardelijke straf kreeg, hangt mede samen met de uitzonderlijk lange duur van de zaak. De onderzoeksstukken lagen volgens de NDR al sinds 2019 bij het Openbaar Ministerie, terwijl de formele aanklacht pas in 2024 volgde. Onder meer de gesloten grens tijdens de coronaperiode en ziekte van een deskundige zorgden voor vertraging. 

De rechtbank sprak zelfs van een vertraging die in strijd was met de eisen van een behoorlijke rechtsgang. Daarom worden vier maanden van de opgelegde celstraf beschouwd als al uitgezeten.

Voor het vonnis had de man zijn voormalige vriendin al 2.000 euro schadevergoeding betaald. Als voorwaarde bij zijn proeftijd moet hij daar nog eens 3.000 euro bovenop betalen.

Zijn advocaat Claudia Krüger reageerde tevreden. „Een vonnis met gevoel voor maat – ik ben zeer tevreden”, zei zij na afloop. De verdediging had zelf om een straf gevraagd die voorwaardelijk kon worden opgelegd. Het Openbaar Ministerie wilde juist ruim drie jaar daadwerkelijke celstraf. Het vonnis was direct na de uitspraak nog niet onherroepelijk.