Na de moord op de zeventienjarige Lisa kwam de beweging 'Wij eisen de nacht op' op gang. Een reactie op een verschrikkelijke gebeurtenis. Onze vrouwen en dochters moeten veilig en zonder angst over straat kunnen gaan. Daar zou geen discussie over hoeven te bestaan. Nu zie ik deze boodschap opnieuw voorbijkomen. De dagen worden korter en het wordt eerder en langer donker. Steeds vaker fietsen en lopen we naar huis over verlaten straten en slecht of nauwelijks verlichte fietspaden. Ik begrijp de oproep om de nacht op te eisen. Maar ik vraag me tegelijkertijd af: doen we genoeg om de kwaal aan te pakken?