De Volkskrant heeft de afgelopen jaren naar eigen zeggen bijna een ton ontvangen van ministeries die een rechterlijke uitspraak niet nakwamen. Maandag werd bekend dat het ministerie van VWS het juridische verzet tegen het openbaar maken van informatie over de mondkapjesdeal met Van Lienden had gestaakt. 

Het ministerie koos ervoor om een dwangsom te balen in plaats van alle communicatie te openbaren. Dit blijkt echter geen op zichzelf staand incident te zijn: ministeries kiezen er vaker voor om op deze manier gevoelige informatie binnenshuis te houden.

PvdA-prominent Khadija Arib is niet te spreken over deze gang van zaken. "Het is niet aan VWS om te bepalen wanneer aan een verzoek wordt voldaan. Het is gewoon een uitspraak van de rechter. Een dwangsom is een prikkel om je aan die uitspraak te houden en niet een middel om er onderuit te komen. Ik vind het zeer kwalijk."

Volgens hoogleraar Wim Voermans lapt het ministerie van Volksgezondheid op een gewiekste wijze regels aan de laars:

"De Raad van State zei toen begrip te hebben voor het gefaseerd vrijgeven vanwege de grote hoeveelheid opgevraagde stukken. Maar dit Volkskrant-verzoek zit anders in elkaar. Het was niet: we willen alles hebben, maar heel gericht. Het cynische is dat de minister heeft gezegd: we volgen onze eigen planning, want dat mag in de Nieuwsuur-zaak. Maar daarmee lappen ze een rechterlijke uitspraak aan hun laars."