Ronald Plasterk citeert in zijn column de bekende schrijver In het boek signaleert Christopher Lasch: ’De elite, die geld en informatie beheerst, die liefdadige instellingen en universiteiten bestuurt, die de culturele producties en het publieke debat in de hand heeft, is zelf het geloof in de westerse beschaving verloren. De elite laat de middenklasse in de steek, verdeelt het land en verraadt de democratie.’

De PvdA-er vindt dat de elite zich hypocriet gedraagt, omdat ze aan de ene kant op vliegvakantie gaan naar de Verenigde Staten en tegelijkertijd vinden dat mensen moeten consuminderen. Ze zijn ook voor meer immigranten, zolang nieuwkomers maar niet bij hen in de buurt komen wonen. Ook voelen ze zich verheven boven 'normale mensen'. "De elite pikt het niet langer naar de pijpen van het electoraat te dansen, en zet alle middelen in om te zeggen: het moet zoals wij bedacht hebben!"

Plasterk kan op veel bijval en reacties rekenen: 

Ralf Sluijs: "'Maar het beste zou zijn als volksvertegenwoordigers weer het volk gaan vertegenwoordigen.' Plasterk slaat de spijker wéér op z’n kop. De elite die, met de neus omhoog, neerkijkt op het gepeupel heeft niks op met democratie en de zorgen van gewone mensen."

Erik de Vlieger: "Het gordel tuig wordt steeds dominanter."

Pien Barbara: "Zo zo Plasterk is wakker.. en zegt het ook!"

Gert-J van Ulzen: "Spot on."

Dennis van Dijk: "Het volk is in grotere aantallen…. De elite kan zich straks niet meer in het openbaar vertonen. De schaamte gaat hen de das om doen, ik kan niet wachten." 

Binnen de PvdA klinken er overigens al langere tijd geluiden om samen te gaan met het GroenLinks van Jesse Klaver. Plasterk is hier al langer fel op tegen. Eerder zei hij over de partij van Klaver: "GroenLinks is een rijkeluispartij." 

Steeds vaker klinkt het geluid dat de elite er op uit is de normale hardwerkende man of vrouw aan te vallen. Zo zei Joost Eerdmans (JA21) onlangs in de Tweede Kamer dat de elite in een parallelle werkelijkheid leeft.

Eerdmans: "De bestuurlijke elite lijkt in dit land vaak in een parallelle werkelijkheid te leven. [..] Er is consequent sprake van een grote disbalans tussen de opvattingen van de bevolking enerzijds en de opvattingen in deze Kamer anderzijds. Dat is ernstig en ondergraaft het vertrouwen in de representatieve democratie."