In een opmerkelijk bericht op sociale media schrijft BIJ1 het volgende over de verkiezingsuitslag: 'Met het vertrek van BIJ1 door verrechtsing en strategisch stemmen, verliest de Kamer een geluid dat broodnodig is om de politiek scherp en alert te houden op racisme, uitsluiting en discriminatie.'

Op Facebook schrijft de partij dat BIJ1 op lokaal niveau onverdroten verder gaat. 'Het BIJ1-geluid blijft luid klinken via onze gemeenteraadsleden in Utrecht, Rotterdam en Almere. Door onze stadsdeelbestuurder in Amsterdam-Zuidoost. Onze stadsdeelcommissie- en wijkraadsleden en onze afdelingen door het land heen. Die blijven strijden voor een samenleving die werkt voor iedereen. Zoals de algehele uitslagen laten zien, is het meer nodig dan ooit. We laten ons niet uit het veld slaan en zetten onze missie voort, met onze bondgenoten, door de straten op te gaan samen met iedereen die wil strijden voor gelijkwaardigheid, rechtvaardigheid en solidariteit.'

Valt BIJ1 verder uiteen na mislopen Kamerzetel? 'Jij zou geroyeerd moeten worden'
De chaos bij BIJ1 zet zich voort. De afgelopen maanden werd intern de ene vete na de andere uitgevochten, met als gevolg: BIJ1 verdwijnt uit de Tweede Kamer na een vrijwel onzichtbare campagneperiode. Tot overmaat van ramp zetten de ruzies zich voort. Waardoor de vraag rijst hoelang BIJ1 überhaupt nog zal bestaan.

Formeel bestaat BIJ1 in Amsterdam niet meer. Alle raadsleden zijn weggelopen uit die partij. Maar in de wijkraden zit BIJ1 nog wel: maar daar slaat de vlam nu ook in de pan. Een dag na de verkiezingen is een zuivering binnen de gelederen begonnen.

Liyah Park, fractieondersteuner voor BIJ1 in Amsterdam Zuid-Oost en nummer zes op de kandidatenlijst van de Tweede Kamer, kreeg enkele uren na de verkiezingsnederlaag te horen dat ze haar spullen kon pakken. Iets wat ze onacceptabel vindt. 'En dan word je binnen een dag na de uitslag uit je functie als fractieondersteuner van BIJ1 Amsterdam Zuidoost getrapt. Bizar', schrijft Park op X.

Haar woede richt ze op haar collega Dylan Bakker: 'Niks in de media willen, maar ook niet willen luisteren of leren, gesprekken voeren of überhaupt partijdemocratie hoog in het vaandel hebben. Mijn mailtjes naar bestuur worden niet eens beantwoord (sinds eind september). I’m the wrong woman at the right time. Trust me. Dylan Bakker, jij zou geroyeerd moeten worden, want jij hebt je vingers in de pap van bijna elk conflict in Amsterdam. Je zit daar voor jezelf en hebt deze campagne gebruikt om je te profileren. Ik zou kameraden nooit aanvallen, maar jij bent deel van het rot van deze partij.'

Heb deze hele campagne alleen met mijn vrienden gedraaid, terwijl jullie weigerde mij te delen op BIJ1 socials. Ik achter de schermen op mijn vingers werd getikt en er meer OVER mij gesproken werd dan MET mij door iedereen. Till this day, don’t try me.

— Liyah Park • Vrouwentoilet Podcast (@LiyahPark6) November 24, 2023

BIJ1 valt UIt1 in Amsterdam
De twee raadsleden die BIJ1 had in de Amsterdamse gemeenteraad, hadden zich eerder dit jaar afgescheiden. In een interview met NRC klagen de raadsleden Nilab Ahmadi en Jazie Veldhuyzen over de "onveilige" en "toxische" sfeer binnen BIJ1. 

Tegenover NRC schetsen de twee politici een onthutsend beeld: de partij van Sylvana Simons zou een gevaarlijke werkplek zijn. Er heerst een toxische en onveilige werksfeer. Daarnaast is er een "gebrek aan transparantie en interne democratie."

"We zijn op het punt gekomen dat er onoverkomelijke morele, principiële en politieke bezwaren zijn om nog voor deze partij uit te komen", aldus de twee raadsleden. Hierdoor houdt BIJ1 op te bestaan in Amsterdam, de twee raadsleden gaan namelijk onder een eigen vlag verder in de gemeenteraad. 

Volgens Ahmadi rommelt het al langer binnen BIJ1; er zou een machtsstrijd plaatsvinden intern. "Een machtsstrijd waardoor geen recht wordt gedaan aan de verschillende minderheden in de partij. Mensen in machtsposities gebruiken die interne strijd om de minderheid die ze niet aanstaat, de voet dwars te zetten."

Ook hebben meerdere BIJ1-prominenten een obsessie met de huidskleur van hun lokale politici. "Ik werd bijvoorbeeld vaak ‘wit’ genoemd. Daarmee werd bedoeld: je bent minder relevant voor de partij. Ik kreeg te horen: welke uitdaging heb jíj in de maatschappij?", vertelt Ahmadi die zelf van Afghaanse afkomst is.