Deze zin omvat naar mijn mening bijna alles waar de problemen van de huidige tijdsgeest vandaan komen. Onder de intoleranten vallen alle groeperingen die de Nederlandse waarden onder druk zetten, bewust ondermijnen vanuit hun eigen visie, of simpelweg vanwege het ontbreken ervan. De realiteit onder ogen zien blijft tot op heden nog altijd onbespreekbaar binnen links. 

De grachtengordelelite heeft namelijk geen last van basale problemen. Sterre en Mees zitten niet midden in de cultuurstrijd die plaatsvindt in de wijken van de gewone burger, veroorzaakt door bestuurlijk wanbeheer. Zij hebben geen last van straattuig dat de wijken terroriseert, elkaar beschiet, en hun tribale strijd uitvecht op plekken waar onze kinderen spelen. Bleef het maar hierbij.

Rijdend in hun Tesla's, wonend in goed geïsoleerde huizen met zonnepanelen in wijken waar deze problemen niet voorkomen, lachen de zelfbenoemde elite over hoeveel geld ze terugkrijgen vanuit de salderingsregeling. Ze vertellen trots hoe ze geen last hebben van de stijgende energielasten en hoe goed ze bezig zijn voor 'het klimaat'. Alles op kosten van de hardwerkende middenklasse. Niet dat de gewone burger hier niet aan mag deelnemen of gebruik zou mogen maken van groene subsidies. Iedereen mag meedoen, maar de eigen bijdrage is dusdanig hoog dat het verhaal snel ophoudt voor hen. Welke hardwerkende middenstander heeft even 40 duizend euro op de plank liggen om het huis te verduurzamen, als een huis überhaupt al aangekocht kan worden.

Plasterk zei terecht: 'De Telegraaf is een krant voor de arbeider, PVDA/GL leest die niet, want die hebben daar niet zoveel mee.' En het klopt. Links is volledig opgegaan in een globalistisch wereldbeeld waarin de happy few, onder leiding van Big Tech, Big Finance en Big Pharma, het merendeel van de bevolking vertelt hoe ze moeten leven, wat ze moeten eten, waar ze mogen gaan, wie ze moeten aannemen, en wat de juiste opvoeding is voor hun kinderen. Alles onder de vlag van de SDG's en 'praatclubs' als het WEF.

Is dit een ongevraagd superheldensyndroom? Of eerder autoritair en narcistisch?

Deze versmelting van bedrijfsleven en overheid is wellicht het meest zorgwekkende. Uit de kokers van deze instanties komen ideeën als de overgang naar een circulaire economie, NetZero en het uitfaseren van de boerenstand en visserij, middels natuurbeleid.

De uitrol vindt plaats via de EU, die met haar beleid verwachtingen stelt die in de realiteit onhaalbaar zijn voor de middenklasse en ondernemers aan banden leggen. Alleen het grootkapitaal kan middels fiscale trucjes aan deze verwachtingen voldoen. Deze gedachtegang is perfect in lijn met hoe leiders zoals Stalin keken naar de inrichting van de staatseconomie. Stalin gebruikte het concept van het algemeen belang vaak in het kader van zijn beleid van collectivisatie van landbouw en industrialisatie van de Sovjet-Unie. Hij rechtvaardigde vaak strenge maatregelen en het opofferen van individuele vrijheden als noodzakelijk voor het bereiken van het grotere doel van een sterkere, geïndustrialiseerde staat.

Deze totalitaire trend herhaalt zich voor onze ogen. Sinds 2019 zien steeds meer Nederlanders de ontwikkelingen die ons land kapot maken en bij afgelopen verkiezingen was hun stem duidelijk.

Stop met het ondermijnen van onze soevereiniteit, stop met het beperken van onze vrijheden, stop met de Degrowth-mindset en stop met het vernietigen van de Nederlandse normen en waarden. Nederland heeft gestemd voor haar eigen identiteit en duidelijk tegen de ondermijning vanuit supranationale instituties. Nu, na een tot op heden gefaalde formatie, is deze roep nog steviger: zo'n 63 zetels. Dat is de realiteit en daar brengt geen column vanuit de linkerzijde een woord tegenin.

René Woensdregt is Statenlid in Flevoland namens Forum voor Democratie. De tekst werd oorspronkelijk geplaatst op zijn X-kanaal. Met zijn toestemming is de tekst gepubliceerd bij NieuwRechts.