De gevolgen van de aanval waren ernstig. Beide vrouwen werden met zware brandwonden overgebracht naar brandwondencentra in Aken en Keulen. Ze moesten meerdere operaties ondergaan en dragen tot op heden blijvende littekens als gevolg van de aanval. Eerder legde de rechtbank in Maastricht een gevangenisstraf van twaalf jaar op, na een eis van zeven jaar. De advocaat-generaal steunde deze strafmaat tijdens het hoger beroep.

De asielaanvraag van Tareq S. was al tweemaal afgewezen, en hij zat tijdens de aanval in het proces van zijn derde. In der rechtbank betuigt de Iraniër spijt. Ook geeft hij aan aan niet te hebben verwacht dat de gevolgen zo ernstig zouden zijn. Hij dacht de slachtoffers tien dagen later in de rechtbank te zien, maar ze lagen nog in het ziekenhuis. Tijdens de zitting verklaart Tareq S. dat hij eigenlijk een andere medewerker wilde aanvallen die hem het slechte nieuws over zijn overplaatsing had gebracht. Toen zij niet verscheen, koos hij andere slachtoffers.

Eén van de slachtoffers vertelde dat 23 procent van haar lichaam derdegraads verbrand was en grote delen van haar lichaam verkoold waren. De tweede medewerker die op het gegil van het eerste slachtoffer afkwam, kreeg de tweede pan hete olie over zich heen. gevaarlijke situaties in overvolle opvangcentra. De advocaat-generaal noemt de aanval een "aanslag die puur gericht was op het aanrichten van zoveel mogelijk schade". Hij omschrijft de daad als "weerzinwekkend en laf", met levenslange gevolgen voor de slachtoffers.