Voor de zomer rommelde het nog binnen de VVD. Verschillende prominente leden uitten hun principiële bezwaren tegen een samenwerking met de PVV. Een petitie riep de partijtop op om de liberale waarden te beschermen. Tegenover deze groep stonden VVD'ers die juist voorstander waren van een regulier kabinet met de PVV. De gedoogconstructie die Yesilgöz wilde invoeren, kreeg geen steun vanuit deze hoek.

Yesilgöz moest laveren tussen beide stromingen binnen haar partij. Als ze teveel naar links zou buigen, riskeerde ze problemen met de rechtervleugel. Een volledige samenwerking met Wilders zou echter het andere kamp van de VVD frustreren. Deze balans bleek cruciaal in de aanloop naar het nieuwe kabinet. Terwijl de VVD achterban nu grotendeels tevreden is, groeit de twijfel over de rol van Pieter Omtzigt en zijn partij NSC binnen de coalitie. Waar eerst werd gedacht dat de PVV de voornaamste bron van instabiliteit zou zijn, lijken de gebeurtenissen van de afgelopen weken die verwachting te veranderen.

Yesilgöz, die eerder nog het voordeel van de twijfel kreeg, kan rekenen op steun van haar achterban. Het hoofdlijnenakkoord bevat belangrijke VVD-punten, vooral op het gebied van migratie, en de schatkist blijft in liberale handen. De VVD lijkt zich klaar te maken voor een stabiele regeringsperiode.