Uit de cijfers, in handen van de krant La Gaceta, blijkt dat in september 87 procent van de migranten mannen waren, en in oktober steeg dit percentage licht naar 88 procent. In totaal gaat het om 7.546 mannen op de 8.635 geregistreerde migranten in deze periode, wat neerkomt op een opvallende 87,39 procent van alle aankomsten.

De aanwezigheid van minderjarigen is gering: slechts 6 procent van de migranten in deze maanden wordt als minderjarig geregistreerd, wat neerkomt op 518 personen. Volgens de Guardia Civil zijn de cijfers mogelijk nog lager, omdat veel minderjarigen zich nog in een proces bevinden om hun exacte leeftijd vast te stellen. Ook onder deze groep is de mannelijke dominantie aanzienlijk, met een geschatte 90 procent van de minderjarigen die jongens zijn.

Volwassen vrouwen vormen een kleine minderheid, met slechts 7 procent van de aankomsten in september en 6 procent in oktober. Dat betekent dat er in totaal 579 vrouwen arriveerden in deze twee maanden.

Herkomst en routes
De migranten komen voornamelijk uit Mauritanië en Senegal, hoewel in september meer dan de helft van de boten (45 van de 88) vertrok vanaf de Marokkaanse kust. Vooral gebieden onder Marokkaanse controle, zoals het betwiste Westelijke Sahara-gebied nabij de grens met Mauritanië, blijken cruciaal voor de operaties van mensensmokkelaars.

Volgens de Guardia Civil zijn de hoge aantallen migranten het gevolg van een combinatie van factoren. Zo ontbreekt het landen als Mauritanië en Senegal aan de logistieke middelen om de migratiestromen effectief te beheersen. Dit maakt het moeilijk voor deze landen om hun kustlijnen te bewaken en mensensmokkelaars aan te pakken.

Daarnaast draagt Marokko’s passieve houding bij aan de situatie. Het land toont weinig initiatief om de uitgaande migratiestromen te beperken, met name vanuit strategische kustgebieden in het zuiden. Dit laat mensensmokkelnetwerken toe om relatief ongestoord te opereren.

Toekomstperspectief
De Guardia Civil verwacht dat de migratiedruk op de Canarische Eilanden voorlopig hoog blijft. Zonder effectieve samenwerking tussen herkomstlanden en landen als Marokko zal het moeilijk zijn om deze migratiestromen in te dammen.

Met de constante toestroom van voornamelijk jonge mannen en een beperkte aanwezigheid van vrouwen en kinderen, roept de situatie vragen op over de onderliggende motieven van deze migratiegolven en de sociaaleconomische impact op de ontvangende gemeenschappen.