Het kabinet noemt dat de minst kostbare optie. Noodopvang kost volgens het COA gemiddeld 69.400 euro per persoon per jaar. Als Nederland 1650 asielzoekers daadwerkelijk zou moeten huisvesten, loopt de rekening op tot ruim 114 miljoen euro per jaar. De financiële afkoopregeling is dus aanzienlijk goedkoper dan fysieke opvang, zeker in een systeem dat al zwaar onder druk staat.

Het overnemen van asielzoekers is onderdeel van het Europese asiel- en migratiepact, waarin een jaarlijkse herverdeling van minimaal 30.000 migranten is vastgelegd. Lidstaten mogen kiezen tussen opvang of betaling. Veel landen, waaronder Nederland, geven de voorkeur aan de betaalroute. De Tweede Kamer is hierover vertrouwelijk geïnformeerd, omdat de aantallen in de wet geheim zijn gehouden. Eurocommissaris Magnus Brunner benadrukte eerder dat dit onderdeel is van de gemaakte Europese afspraken.

De definitieve verdeelsleutel wordt maandag verwacht, wanneer de EU-lidstaten met de Commissie tot een slotvoorstel moeten komen. Nederland probeert ondertussen nog een korting te bedingen, met het argument dat de migratiedruk hier al uitzonderlijk hoog is. Tot nu toe zonder resultaat. Verschillende andere lidstaten, zoals Polen, Estland en Oostenrijk, krijgen wél een korting of vrijstelling. Hongarije weigert deelname volledig.

Onduidelijk is of Italië en Griekenland zich neerleggen bij een systeem waarin vrijwel geen enkel EU-land bereid is migranten over te nemen. Brussel wil dat beide landen opnieuw meewerken aan de bestaande Dublin-regels, zodat Nederland asielzoekers weer kan terugsturen naar het land van aankomst. Italië weigert dat nu stelselmatig.