Joni (13) doodgestoken door klasgenoot van Turkse afkomst: dader weer op vrije voeten
De 13-jarige Joni uit Schiedam werd op 23 februari 2025 doodgestoken door een 14-jarige klasgenoot van Turkse afkomst. De jongen had hem volgens de zaak meegenomen naar een park, nadat hij hem meerdere keren had geappt om naar buiten te komen. Daar werd Joni in zijn rug en arm gestoken. Zijn longen raakten beschadigd. Hij overleed later in het Erasmus MC, vertelt zijn moeder Mariëlle bij Rijnmond Taxi.
De dader kreeg de zwaarste jeugdstraf die mogelijk was: één jaar jeugddetentie. Die straf is inmiddels voorbij. De jongen is weer op vrije voeten. De zaak blijft in Schiedam veel losmaken, mede omdat de dader eerder al betrokken was bij ernstig geweld. Hij had eerder een oudere man neergestoken bij een beroving.
Nog geen betalend lid? Steun het scherpe van NieuwRechts.nl. Sluit nu een abonnement af:
Meerdere keren geappt
Joni was die dag eigenlijk thuis. Zijn moeder Mariëlle was aan het werk, nadat zij was ingevallen voor een collega. Ze had tegen haar zoon gezegd: “Blijf maar lekker thuis, dan zie ik je weer bij het avondeten.”
Volgens Mariëlle werd Joni daarna meerdere keren benaderd door zijn klasgenoot. “Kom nou, kom nou, kom nou”, appte de jongen volgens haar. Joni ging uiteindelijk toch naar buiten. De twee gingen naar een park in Schiedam-Noord.
Daar ging het mis. Joni werd één keer in zijn rug en één keer in zijn arm gestoken. Ondanks zijn verwondingen wist hij nog hulp te zoeken. “Nadat hij is gestoken is hij zelf nog gaan aanbellen bij mensen”, vertelt zijn moeder. “Daar is 112 gebeld.” Volgens Tommy Robinson werd Joni neergestoken omdat hij de dader niet wilde helpen bij straatberovingen.
Overleden in ziekenhuis
Joni werd met spoed naar het Erasmus MC gebracht. Zijn familie wachtte daar uren op nieuws. Omdat hij zelf nog had kunnen aanbellen en naar de ambulance was gelopen, bleef er hoop dat hij het zou redden.
Die hoop verdween toen artsen de familie kwamen informeren. “Ik zag het al aan de gezichten”, zegt Mariëlle. “Ze zeiden: ‘Ga maar zitten.’ Toen wist ik dat de operatie niet gelukt was.”
Het overlijden kwam hard binnen. “Ik ben toen gaan gooien met dingen, gaan schreeuwen. We waren helemaal in shock. Het was de zwaarste dag van mijn leven.”
Rechtbank geloofde zelfverdediging niet
De dader verklaarde dat hij uit zelfverdediging handelde. De rechtbank ging daar niet in mee. Volgens Mariëlle is duidelijk dat haar zoon niet één keer, maar twee keer is gestoken. “Hij heeft echt twee keer gestoken.”
De zaak riep ook vragen op over het eerdere geweldsverleden van de dader. Hij had al een oudere man neergestoken bij een beroving. Toch kon het later opnieuw misgaan, ditmaal met dodelijke afloop.
De opgelegde straf was één jaar jeugddetentie. Dat is bij een dader van die leeftijd de maximale jeugdstraf. Voor de nabestaanden voelt dat moeilijk te bevatten, zeker omdat Joni nooit meer thuiskomt en de dader inmiddels vrij is.
‘Waarvoor een mes?’
Mariëlle blijft achter met vragen. Waarom moest Joni mee naar het park? Waarom escaleerde het? En waarom werd er een mes gebruikt? “Waarom? Waarvoor ben je naar dit park gegaan? Ik weet het niet en zal er ook nooit antwoord op krijgen”, zegt ze.
Volgens haar had het nooit zo mogen eindigen. “Had het desnoods uitgevochten. Had liggen rollebollen, maar waarvoor een mes? Ik kan er met mijn kop niet bij, en zal het ook nooit begrijpen.”
