De gebeurtenissen speelden op 17 juli 2025 in het Utrechtse stadhuis. Kort daarvoor had de gemeenteraad een inwonersmotie over een boycot van Israëlische producten en organisaties verworpen. Een deel van de publieke tribune begon daarna te schreeuwen en weigerde de zaal te verlaten. Later ontstond ook buiten de raadszaal onrust, waarbij burgemeester Sharon Dijksma werd tegengehouden toen zij het stadhuis opnieuw wilde binnengaan.

Aangifte raakte tussen politie en OM zoek
Hessel deed na de verstoring aangifte, maar hoorde daarna lange tijd niets. Toen zij probeerde te achterhalen wat ermee was gebeurd, werd zij volgens officier van justitie Nitrauw ‘van het kastje naar de muur’ gestuurd. De politie dacht dat het dossier bij het OM lag, terwijl het OM ervan uitging dat de aangifte nooit bij het betreffende dossier was terechtgekomen.

Het OM erkende later dat de communicatie fout was gegaan. ‘Dit is niet goed gegaan en had anders gemoeten. Daarvoor bied ik u, namens het OM en de politie, excuses aan. Terugkijkend had de politie of het OM u in augustus 2025 meteen moeten mededelen dat uw aangifte niet in behandeling zou worden genomen’, schreef Nitrauw.

OM koos voor zwaardere verdenking
Justitie besloot de verstoring binnen de raadszaal niet apart te vervolgen. De aandacht ging vooral naar wat daarna buiten gebeurde. Dijksma werd daar volgens het OM verhinderd om terug te keren naar de vergadering en moest in veiligheid worden gebracht, terwijl activisten slaags raakten met bodes en beveiligers.

Volgens Nitrauw staat op het verstoren van de raadsvergadering maximaal twee weken cel. Voor het verhinderen van de burgemeester om de vergadering bij te wonen geldt ‘een gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie’. Hij stelt daarom dat het ‘duidelijk’ is dat de wetgever aan die tweede verdenking veel meer gewicht geeft.

Vier verdachten moeten voor die zwaardere zaak voor de rechter verschijnen. Een eerder geplande zitting werd na een verzoek van de verdediging geschrapt. Een nieuwe datum is nog niet bekend.

Hessel wil alsnog inhoudelijke beoordeling
Hessel legt zich niet neer bij het besluit over haar eigen aangifte. Zij wijst erop dat er camerabeelden en getuigen zijn waarmee nader onderzoek mogelijk is. Met de artikel 12-procedure probeert zij nu rechtstreeks een oordeel van het gerechtshof af te dwingen.

‘Mijn verzoek komt erop neer dat beoordeeld wordt of het gerechtvaardigd was om deze zaak zonder inhoudelijk onderzoek naar mijn aangifte en zonder gericht onderzoek af te sluiten. Dit raakt het functioneren van het lokale democratische bestuur’, zegt Hessel.