Sloopt de toenemende drang naar zelfprofilering de democratie?
- Opinie - Wat doen onze volksvertegenwoordigers voor ons? Wie zijn die mensen? Zijn het zakkenvullers? Vragen zoals deze spelen steeds meer een rol in het hoofd van de moderne politicus. Met behulp van zelfprofilering op sociale media zijn zij voortdurend bezig de vraag naar zichtbaarheid te beantwoorden. Dat de voormalig minister Dennis Wiersma beschikte over zeventien medewerkers voor ‘de beeldvorming’ op sociale media, is meer regel dan uitzondering. Ook hij nam zijn zichtbaarheid erg serieus, misschien zag hij het zelfs als zijn belangrijkste taak als minister. Onlangs werd er in de Rode Hoed gediscussieerd over de gevolgen van dit soort verschijnselen. Ik ga in deze column twee voorbeelden toelichten die werden besproken in het debatcentrum.
De golf aan moties
Het eerste voorbeeld is de hoeveelheid moties die worden ingediend in de Tweede Kamer. Deze variant van scoringsdrang is een trend die zich al langere tijd voordoet, vanaf het eind van de jaren 60. Deze trend heeft zich in de afgelopen decennia doorgezet, en is in de afgelopen tien jaar meer dan verdubbeld. Eén van de belangrijkste oorzaken hiervoor is de opkomst van sociale media. Het gebruik van sociale media maakt het gemakkelijker om de wereld te laten zien ‘dat je je hard inzet voor de samenleving’.
