Het gaat om het kamp bij Loon-Plage, vlak bij Duinkerke en Calais. Volgens The Telegraph verblijven daar ongeveer 2.500 migranten. Velen hopen met een rubberboot het Kanaal over te steken. De omstandigheden zijn er slecht. Afval ligt tussen de tenten en het kamp kampt met ratten.

Nederlanders trekken naar kamp
Een van de vrijwilligers is de 67-jarige Nederlandse Laurence Quetel. Zij werkte vroeger als manager bij elektronicaconcern Philips en werd later opgeleid tot ziekenhuisclown. Onder de artiestennaam Clown Holalal bezoekt ze migrantenkampen.

Quetel richtte in 2012 Clown Inside op. Sinds de grote vluchtelingenstroom uit Syrië treedt ze ook buiten Nederland op. Eerder reisde ze daarvoor naar kampen in onder meer Griekenland, Jordanië en Libanon.

Nu is ze samen met twee andere clowns, Anne en Jeroen, naar Loon-Plage afgereisd. Het Nederlandse drietal verblijft er een week en werkt samen met hulporganisatie Salam Nord, die voedsel uitdeelt.

🤡 Wanneer je denkt dat linksen niet zotter kunnen worden… Maar eigenlijk is dit niet om mee te lachen en is het zorgwekkend op meerdere niveaus. Linkse NGO’s faciliteren op allerlei (in dit geval letterlijk clowneske) manieren ongecontroleerde massamigratie. Zij zijn onderdeel… pic.twitter.com/GhAGnZnqIr

— Tom Van Grieken (@tomvangrieken) August 12, 2026

De ontvangst is niet altijd uitbundig. The Telegraph beschrijft hoe migranten in de rij voor hun lunch enigszins verbaasd naar de jonglerende vrijwilligers kijken. Een brede glimlach weten de clowns bij veel aanwezigen niet los te krijgen.

Voor Quetel draait het echter vooral om kort menselijk contact. „Als ik hier ben, pak ik een bal en kijk ik in een paar andere ogen. Opeens ontstaat er communicatie. Ik kan de bal gooien, zij pakken hem en dan zie ik de mens als individu.”

„Ondanks alle ellende waar ze doorheen gaan, ondanks de ratten, ondanks het feit dat ze als stront worden behandeld: als je maar dat ene korte moment hebt, zijn we opeens allemaal weer samen.”

Smokkelaars tientallen meters verderop
De Nederlanders werken ondertussen op korte afstand van georganiseerde mensensmokkel. Volgens de Britse krant zitten op ongeveer vijftig meter afstand Koerdische smokkelaars in tenten. Daar worden nieuwe overtochten naar Engeland voorbereid.

Criminele groepen zouden het kamp feitelijk in twee delen hebben verdeeld. Het ene gedeelte wordt gebruikt door migranten en hulpverleners. In het andere gedeelte houden smokkelaars zich op.

De bendes verdienen ook op andere manieren geld. Ze verkopen onder meer sigaretten en frisdrank en bieden mogelijkheden om mobiele telefoons op te laden. In geïmproviseerde keukens wordt eten bereid.

Volgens een Koerdische bron van The Telegraph bestaat er een ongemakkelijke verhouding tussen hulporganisaties en de smokkelaars. De hulpverleners kunnen eten, medicijnen, wasvoorzieningen en reddingsvesten verstrekken. Van vrijwilligers zou volgens die bron worden verwacht dat zij zich niet met de criminele activiteiten bemoeien.

'Mega-dinghies' met honderden migranten
De smokkelaars zetten ondertussen steeds grotere rubberboten in. Een recente zogenoemde ‘mega-dinghy’ vervoerde maar liefst 230 mensen tijdens één tocht over het Kanaal.

Ook Quetel heeft die ontwikkeling gezien. Ze is opgelucht wanneer migranten levend de overkant bereiken, maar schrikt van het aantal mensen dat in één boot wordt gepropt. „Mijn eerste gevoel was dat ik blij was dat 230 mensen in één keer aankwamen zonder dat er mensen stierven. Mijn tweede gevoel was: shit, hoe kunnen ze hen daarop zetten?”

Volgens de Nederlandse zitten vrouwen en kinderen vaak in het midden van de overvolle boten. „Ik ben dus niet blij met die grote boten, maar als ze geen grote boot hadden, konden ze nergens heen.”

Ook migranten zelf noemen de vaartuigen gevaarlijk. De 19-jarige Soedanees Adam reageerde geschrokken toen hij een foto zag. „Wow, wow, dat is te gevaarlijk. Nee, nee, nee.” Toch is hij van plan opnieuw te proberen Groot-Brittannië te bereiken.

De 22-jarige Koerd Ali Faraj noemt boten met honderden opvarenden „krankzinnig”. Hij zou wel met een kleinere boot vertrekken. „Ze geven niets om levens. Ik zou met een kleinere boot gaan, maar niet met ongeveer tweehonderd mensen.”

Clownerie naast harde werkelijkheid
Volgens deskundigen kiezen smokkelaars voor grotere boten omdat de mogelijkheden om ongemerkt te vertrekken kleiner zijn geworden. Door meer mensen tegelijk te vervoeren, kunnen ze een succesvolle overtocht maximaal benutten.

Voor het Nederlandse gezelschap verandert die harde werkelijkheid weinig aan het doel van hun reis. Quetel wil de migranten vooral even uit hun dagelijkse omstandigheden halen. Voor haar zit de waarde niet in een grote voorstelling, maar in enkele seconden persoonlijk contact.

Zo ontstaat in Loon-Plage een opvallend contrast. Drie Nederlandse clowns reizen naar Noord-Frankrijk om migranten met jongleren en humor afleiding te bieden. Op enkele tientallen meters afstand verdienen criminele bendes ondertussen geld aan dezelfde mensen door hen in overvolle rubberboten richting Groot-Brittannië te sturen.