EU haalt massaal goedkope Turkse eieren binnen: grote zorgen bij Europese boeren

De EU-import van eieren uit Turkije is in korte tijd explosief gestegen. In de eerste helft van 2026 werd 37.390 ton ei-equivalent uit Turkije ingevoerd in de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk. Dat is 21 keer zoveel als in dezelfde periode vorig jaar. Europese pluimveehouders vrezen dat de goedkope import de eierprijzen verder onder druk zet, meldt Sterke Erven.
Turkije is inmiddels na Oekraïne een van de belangrijkste buitenlandse leveranciers van eieren aan Europa. Tegelijk zijn er zorgen over de manier waarop de dieren worden gehouden. Volgens de Britse sectororganisatie BFREPA komen veel Turkse eieren uit traditionele kooien. Die huisvesting is in de EU en het Verenigd Koninkrijk verboden.
EU voert veel meer eieren in
Niet alleen de Turkse import nam sterk toe. De totale invoer van eieren van buiten de EU steeg in de eerste zes maanden van 2026 met 82,2 procent.
Volgens cijfers van Eurostat ging het volume van 79.200 ton ei-equivalent in de eerste helft van 2025 naar 144.300 ton dit jaar.
Oekraïne blijft met ongeveer 55 procent van de invoer de grootste leverancier. Turkije was goed voor ongeveer 26 procent. Het land ontwikkelde zich de afgelopen jaren tot een grote exporteur. In 2025 voerde Turkije ongeveer 80.000 ton ei-equivalent uit en was het volgens de aangehaalde cijfers de vierde grootste eierexporteur ter wereld.
Turkse eieren fors goedkoper
Voor Europese pluimveehouders zit het grootste probleem in de prijs. BFREPA onderzocht de handelswaarde van Turkse tafeleieren die het Verenigd Koninkrijk binnenkwamen.
Bij aankomst kostten die gemiddeld omgerekend ongeveer 1,50 euro per kilogram. Inclusief Britse invoerheffingen kwam dat neer op circa 1,80 euro.
Volgens BFREPA zijn Turkse eieren daarmee ongeveer 40 procent goedkoper dan eieren uit traditionele Europese productielanden als Nederland, België, Polen en Spanje. Daar ligt de prijs volgens de organisatie boven de 2,50 euro per kilogram.
Ook Oekraïense eieren komen relatief goedkoop Europa binnen. Voor Oekraïne geldt bovendien een heffingsvrij importquotum van 18.000 ton.
Verschillende eisen aan productie
De Europese en Britse sector wijst daarnaast op verschillen in productieregels. Turkse leghennen worden volgens BFREPA veelal gehouden in traditionele kooien, terwijl die binnen de EU en het VK niet meer zijn toegestaan.
Ook zouden andere eisen gelden voor milieu en voedselveiligheid. De organisatie noemt met name de aanpak van salmonella.
De Britse boerenorganisatie NFU pleit daarom voor strengere grenscontroles en betere controle op eieren uit landen die volgens de organisatie een groter risico vormen. Daarmee moeten zowel consumenten als binnenlandse producenten worden beschermd.
Zorgen over Europese eierprijs
In principe zouden veel goedkope importeieren vooral terechtkomen bij de voedselindustrie. In Nederland en België bestaan volgens bronnen uit de sector echter twijfels over de controle op de uiteindelijke bestemming van de producten.
Anonieme marktpartijen waarschuwen dat na binnenkomst in de EU vooral de prijs doorslaggevend kan worden. Zij zien daardoor ook risico's op fraude en ongewenste concurrentie met Europese tafeleieren.
Een bron die betrokken is bij de prijsvorming vermoedt dat de snel gestegen invoer meespeelt bij het trage herstel van de Europese eierprijzen na de zomer. De prijzen liggen volgens die inschatting momenteel ongeveer 5 tot 10 procent lager dan een jaar geleden.
Het is op basis van de aangeleverde gegevens niet vast te stellen hoeveel van die prijsdaling rechtstreeks door Turkse of Oekraïense import wordt veroorzaakt. Wel staat vast dat het aanbod van buiten de EU in korte tijd sterk is gegroeid, terwijl geïmporteerde eieren aanzienlijk goedkoper kunnen zijn dan Europees geproduceerde exemplaren.
Ook Amerikaanse markt onder druk
Een vergelijkbare ontwikkeling speelt in de Verenigde Staten. Daar zijn de eierprijzen inmiddels gedaald tot minder dan de helft van het recordniveau van halverwege 2025.
De VS lieten na grote verliezen door vogelgriep extra import toe, onder meer uit Turkije. Daardoor nam het aanbod toe en werd het eerdere tekort minder bepalend voor de prijs.
Voor Europese pluimveehouders groeit ondertussen dezelfde zorg: zij moeten produceren volgens strengere Europese eisen, terwijl steeds grotere hoeveelheden goedkopere eieren van buiten de EU de markt binnenkomen.



















































