In de uitzending werd Visser gevraagd naar de redenering van het kabinet. Dat wijst erop dat er in 2040 nog maar twee werkenden zijn voor één AOW’er. In 1957 waren dat er nog zeven. Volgens het kabinet maakt dat de AOW op termijn zwaar en mogelijk onhoudbaar.

Visser was daar duidelijk over. Op de vraag of het kabinet een punt heeft, antwoordde hij: ‘Nee, dat is heel helder. Kijk naar de stukken van Vijlbrief zelf. Hij weet dat ook, want de AOW is niet het probleem. Het gaat allemaal om Defensie. De AOW is helder, dat is in 2019 afgesproken.’

Het kabinet heeft de versnelde verhoging van de AOW-leeftijd inmiddels ingetrokken na druk van de vakbonden. Daardoor leek er weer ruimte te ontstaan voor overleg. Toch bleef de spanning bestaan, omdat de geplande bezuinigingen op de WW en WIA nog niet van tafel zijn.

Martin Visser is een goede kerel. En een wijs man. @martinvisser pic.twitter.com/amKV5wNLi5

— Maarten van den Berg (@mr_Smith_Econ) May 30, 2026

AOW als dekmantel voor bezuinigingen
Volgens Visser begint het kabinet aan de verkeerde kant van het debat. Het gaat volgens hem niet eerst over de inhoud, maar meteen over het geld dat moet worden gevonden. Daardoor komt de AOW naar voren als probleem, terwijl de achterliggende reden volgens hem ergens anders ligt.

Visser zei: ‘Daarom begint het kabinet aan de achterkant. Zij beginnen bij de financiële tabel, terwijl de vakbeweging en ook de werkgevers zeggen: nee, we moeten aan de voorkant beginnen.’ Volgens hem moet eerst worden besproken wat de agenda is, voordat wordt gekeken naar het eindbedrag.

Dat bedrag is nog altijd fors. Het gaat om 6,5 miljard euro aan bezuinigingen. Visser verwees naar de druk die daar volgens vakbonden boven hangt: ‘De hand van Heinen hangt hier voortdurend boven.’ Uiteindelijk moet volgens hem ‘aan het eind van de rit wel die zes en een half miljard bezuiniging worden gehaald.’

Vakbonden lopen weg bij overleg
De spanningen zijn inmiddels hoog opgelopen. De vakbonden stapten recentelijk uit het overleg in het Catshuis over de toekomst van de sociale zekerheid. Volgens FNV-voorzitter Hans Spekman kwam het kabinet niet met voldoende tegemoetkomingen.

Daarna kondigden de bonden nieuwe stakingen aan. Op 24 juni wordt onder meer in het openbaar vervoer gestaakt. FNV-vicevoorzitter Nine Kooiman zei in Goedemorgen Nederland dat de stakingen ‘een hele happening gaan worden.’

Minister van Sociale Zaken Hans Vijlbrief wilde eerst praten over hervormingen in het sociale domein. Daarbij ging het vooral om arbeidsongeschiktheid. Pas daarna zou het gesprek over de bezuinigingen van 6,5 miljard euro volgen. Voor de bonden bleef die bezuiniging echter te veel boven de markt hangen.

Minister Heinen houdt rekening op tafel
Minister van Financiën Eelco Heinen benadrukte in Café Kockelmann dat de bezuinigingen nog niet weg zijn. ‘Door te zeggen dat de rekening er niet is, gaat die niet weg. Je kunt bij de kassa een bonnetje verscheuren, maar dan zal de kassière nog steeds vragen of diegene wil afrekenen.’

Heinen vindt het jammer dat de vakbonden opnieuw gaan staken. Hij noemde dat ‘verloren tijd, energie en geld.’ Volgens hem moet het gesprek juist aan tafel worden gevoerd en niet via acties.

Als de bezuinigingen niet op deze manier worden gevonden, moeten er volgens Heinen alternatieven komen. ‘Dat je de oplossingen zoekt op de plekken waar ook de problemen zitten, lijkt mij een vrij gezonde basishouding. Waar het gat is, moet je de dekking zoeken. Laten we echter eerst fundamentele gesprekken voeren.’

Vergrijzing volgens Visser al aangepakt
Visser hield vol dat de vergrijzingskwestie rond de AOW niet het echte probleem is. Volgens hem is daar in 2019 al een akkoord over gesloten. Sterker nog, hij stelde dat de druk sindsdien eerder kleiner is geworden dan groter. ‘De vergrijzingsproblematiek rond de AOW is al opgelost. Sterker nog, die is sinds het akkoord in 2019 eerder kleiner geworden dan groter. Dat weet de minister ook.’

Volgens Visser blijft het kabinet het argument toch gebruiken. Niet omdat de AOW zelf het grootste probleem is, maar omdat er geld moet worden gevonden. Zijn conclusie was duidelijk: ‘Maar hij blijft het aandragen, omdat hij voor de minister die bezuinigingen moet binnenhalen.’