Nog eens 21 gemeenten onder toezicht wegens te weinig asielopvang: nu 63 in totaal

Nog eens 21 gemeenten staan onder toezicht omdat zij te weinig asielzoekers opvangen en daarmee niet aan de spreidingswet voldoen. Daarmee komt het totaal op 63 gemeenten. De gemeenten moeten duidelijk maken hoe zij alsnog aan de spreidingswet gaan voldoen. Blijft voldoende opvang ook na actief toezicht uit, dan kan de overheid buiten de gemeente om asielopvang regelen.
Asielminister Bart van den Brink had eerder al 42 gemeenten onder toezicht geplaatst. De nieuwe groep bestaat uit gemeenten in zeven provincies, van Friesland tot Limburg en Zuid-Holland.
Opvangplicht voor alle gemeenten
De spreidingswet verplicht elke gemeente om een vastgesteld aantal asielzoekers op te vangen. Gemeenten kunnen dus niet zelf bepalen of zij aan die opvangplicht voldoen. De 21 gemeenten die nu onder toezicht staan, regelen volgens die verplichting te weinig opvang.
Zij moeten nu duidelijk maken hoe zij dat tekort gaan aanpakken. Het toezicht betekent dat zij alsnog moeten laten zien hoe zij de wettelijke opdracht uitvoeren. Wanneer ook onder actief toezicht onvoldoende opvang wordt geregeld, kan de overheid een volgende stap zetten.
Gemeenten in zeven provincies
In Gelderland gaat het om Buren, Heumen, Oude IJsselstreek, Scherpenzeel en Voorst. Noord-Brabant telt zes gemeenten in de nieuwe groep. Dat zijn Altena, Bernheze, Bladel, Heusden, Sint-Michielsgestel en Steenbergen.
In Noord-Holland zijn Drechterland, Enkhuizen, Koggenland en Stede Broec onder toezicht gesteld. In Limburg gaat het om Maasgouw, Meerssen en Weert. Verder staan Heerenveen in Friesland, Zwartewaterland in Overijssel en Albrandswaard in Zuid-Holland op de lijst.
Onder de 42 gemeenten die eerder onder toezicht kwamen, bevinden zich Westland, Houten en Kerkrade. Ook Rhenen, Aalsmeer en Oldebroek horen bij die eerdere groep. Verder vallen Vught, Culemborg en Staphorst onder het eerder ingestelde toezicht.
Zwaarste ingreep nog niet gebruikt
Als een gemeente onvoldoende opvang blijft regelen, kan de overheid die taak zelf uitvoeren. Zij regelt dan buiten de gemeente om de opvang van asielzoekers. Deze stap heet een indeplaatsstelling en is de zwaarste maatregel die de minister kan inzetten.
Die bevoegdheid is sinds de invoering van de spreidingswet in 2024 nog niet gebruikt. Ook voor de nieuwe groep is nu eerst toezicht ingesteld. De gemeenten krijgen daarmee de opdracht duidelijk te maken hoe zij alsnog voldoende opvang gaan verzorgen.
Het toezicht verloopt via een ladder met zes stappen. Eerst stelt het Rijk een tekort vast en vraagt het de gemeente om uitleg. Op de derde trede volgt actief toezicht, met afspraken over maatregelen en termijnen. Daarna kan het Rijk aankondigen dat het de opvangtaak wil overnemen. Bij de vijfde stap besluit de minister tot ingrijpen, maar krijgt de gemeente nog een laatste termijn om zelf voldoende opvang te regelen. Pas op de zesde trede neemt het Rijk de uitvoering daadwerkelijk over.




















































