Kabinet spreekt van Russische dreiging, maar weigert bewijs te delen

Defensieminister Dilan Yeşilgöz (VVD) geeft opnieuw geen openheid over bewijs voor een Russische droneaanval bij Leipzig. FVD-Kamerlid Pepijn van Houwelingen wilde weten of de geheime Kamercommissie dat bewijs heeft ontvangen. Een simpel 'ja' of 'nee' kreeg hij niet. Het is al de tweede keer dat de minister vragen over het bewijs ontwijkt, terwijl de Duitse politie nog altijd onderzoek doet naar de daders. Opvallend is dat ook de fractievoorzitter van Yeşilgöz' eigen VVD in de geheime commissie zit.
FVD-Kamerlid Pepijn van Houwelingen vroeg defensieminister Dilan Yeşilgöz (VVD) met een simpel ‘ja of nee’ of de geheime Kamercommissie voor de inlichtingendiensten het bewijs heeft gekregen dat Rusland achter de droneaanval bij Leipzig zat. Een ja of nee kwam er niet. Ondertussen zoekt de Duitse politie nog naar de daders.
Het is de tweede keer dat Van Houwelingen om het bewijs vraagt. Op zijn eerste vragen kreeg hij in oktober geen bewijs, meldde NieuwRechts eerder. Op 27 oktober stelde hij daarom drie vervolgvragen, zo geformuleerd dat ontwijken lastig zou zijn. Waarom deelt de minister het bewijs niet, “desnoods vertrouwelijk”? Heeft de commissie-Stiekem het gekregen, “ja of nee”? En zo niet, krijgt de Kamer het alsnog, “ja of nee”?
De antwoorden kwamen dinsdag. Vraag één: de Kamer wordt “via de geëigende kanalen” geïnformeerd. Vraag twee: over de commissie doet het kabinet “in het openbaar geen mededelingen”. Vraag drie: de Kamer wordt geïnformeerd “indien daartoe aanleiding is”. Die laatste zin stond woord voor woord ook al in de antwoorden van oktober.
Ook de nieuwe beslisnota van de MIVD van 12 november herhaalt de formuleringen uit de nota van oktober. Onder het kopje communicatie staat weer: “Er is geen communicatie voorzien vanuit Defensie.”
Controle door de eigen partijleiders
Als het bewijs ergens in de Kamer ligt, dan bij de Commissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten. Daarin zitten de fractievoorzitters van de vijf grootste partijen: Jan Paternotte (D66, voorzitter), Ruben Brekelmans (VVD), Henri Bontenbal (CDA), Geert Wilders (PVV) en Jesse Klaver (PRO). Drie van de vijf leiden een coalitiepartij. Brekelmans is de fractievoorzitter van de partij van Yeşilgöz zelf.
FVD zit niet in de commissie. Van Houwelingen kan het bewijs dus nergens inzien. En dankzij het antwoord op vraag twee weet hij niet eens of iemand anders het wel heeft gezien.
Wat de Grondwet zegt
Volgens artikel 68 van de Grondwet heeft elk afzonderlijk Kamerlid recht op informatie. Het kabinet mag die alleen weigeren als het verstrekken in strijd is met het belang van de staat. De Kamer eiste eerder dat zo’n weigering dan “adequaat” wordt gemotiveerd. Informatie kan ook vertrouwelijk worden gegeven, precies wat Van Houwelingen voorstelde.
In de antwoorden van Yeşilgöz komt het belang van de staat niet voor. De MIVD schrijft alleen dat de diensten in het openbaar niets zeggen over hun bronnen en werkwijze. Waarom het bewijs ook niet vertrouwelijk aan een Kamerlid kan worden gegeven, wordt niet uitgelegd.
Duitsland zoekt nog naar de daders
Op 1 september wees Berlijn Rusland aan als verantwoordelijke voor de drone met explosieven die op 4 augustus bij een Oekraïens vrachtvliegtuig op de luchthaven Leipzig/Halle werd gevonden. Het onderliggende bewijs werd niet openbaar gemaakt, schreef NieuwRechts toen al.
Ruim twee maanden later is het strafrechtelijk onderzoek nog in volle gang. Op 6 november verspreidde de Duitse federale recherche BKA een met AI gemaakt opsporingsbeeld van een persoon met capuchon op een e-bike. Volgens het BKA zijn twee verdachten geïdentificeerd, en is een derde, onbekende persoon mogelijk betrokken. Ook werd een vermoedelijke startplaats van de drone gevonden.
In Den Haag was de zaak toen al politiek beslecht. Op 8 oktober noemde Yeşilgöz Rusland “onze vijand” in de Kamer, met Leipzig als een van de voorbeelden. Van Houwelingen kreeg eerder in een interne nota van Buitenlandse Zaken te horen dat zijn vragen over Oekraïne aansloten bij “desinformatie afkomstig uit het Kremlin”.
Of de Kamer het bewijs ooit te zien krijgt, bepaalt het kabinet zelf. Volgens de minister gebeurt dat “indien daartoe aanleiding is”.






















































