Volgens Hueck was 2025 het jaar waarin Rutte “de NAVO redde”. Tijdens de top in Den Haag op 24 en 25 juni slaagde hij erin alle NAVO-landen bij elkaar te houden. Daar werd de afspraak gemaakt om de gezamenlijke defensie-uitgaven te laten groeien naar vijf procent. Hueck noemt dat een “diplomatieke prestatie van formaat”. Ook wijst ze op het vertrek van Donald Trump, die “weer vrolijk het vliegtuig in ging naar Washington”.

Rutte kreeg eerder kritiek voor zijn opvallend warme omgang met Trump. Tijdens een persmoment in het Witte Huis noemde hij de Amerikaanse president “daddy”, wat veel stof deed opwaaien. Toch vindt Hueck dat de complimenteuze toon voor Rutte werkte. Zijn optimistische stijl en zijn neiging om partners binnenboord te houden, zouden beter passen bij deze tijd dan de meer ingetogen aanpak van zijn voorganger Jens Stoltenberg.

Toch tempert Hueck de verwachtingen over Ruttes invloed op Trump. “Natuurlijk heeft hij geen grip,” zegt ze. Volgens haar reageert Trump vooral op degene die hem het laatst heeft gesproken. De NAVO-top beschrijft ze daarom als koorddansen: veel bondgenoten, veel belangen, en een cruciale rol voor de Verenigde Staten, zeker in het licht van de oorlog in Oekraïne. EW koos uiteindelijk unaniem voor Rutte. Ondanks eerdere aarzeling om iemand tweemaal tot Nederlander van het Jaar uit te roepen, vond de redactie dat zijn rol in de NAVO en zijn optreden op het wereldtoneel dit jaar de doorslag gaven.