Het voorstel past in een bredere aanscherping van het Zweedse migratiebeleid. Ook nu zijn tijdelijke verblijfsvergunningen al de hoofdregel voor mensen met een beschermingsbehoefte. Toch kunnen zij na verloop van tijd nog altijd een permanente vergunning krijgen, en juist die mogelijkheid wil de regering nu wegnemen.

Tijdelijke vergunning als uitgangspunt
Het plan ligt in een wetsvoorstel dat is doorgestuurd voor juridische toetsing. Daarin staat dat asielmigranten niet langer automatisch uitzicht moeten hebben op een permanente status. De regering en de Zweden-Democraten willen dat tijdelijk verblijf de norm blijft, ook voor mensen die bescherming krijgen.

Het voorstel geldt voor meerdere groepen. Het gaat om mensen die als vluchteling worden erkend, om personen met een alternatieve beschermingsstatus en om hervestigde vluchtelingen in Zweden. Daarmee raakt de maatregel een groot deel van de groep die via het asielbeleid een verblijfsvergunning krijgt.

Ook andere groepen geraakt
De aanscherping gaat verder dan alleen vluchtelingen en mensen met een beschermingsstatus. Ook mensen die een verblijfsvergunning krijgen wegens zeer schrijnende omstandigheden zouden geen permanente vergunning meer moeten kunnen krijgen. Dat geldt eveneens voor personen die niet kunnen worden uitgezet omdat er een praktisch of juridisch beletsel is.

Daarnaast wil de Zweedse regering de mogelijkheid tot permanent verblijf beperken bij gezinshereniging of andere vormen van verblijf op basis van een band met iemand in Zweden. Daarmee wordt het beleid op meerdere onderdelen strenger. Het uitgangspunt wordt dat langdurig verblijf niet vanzelf leidt tot een blijvende verblijfsstatus.

Forssell wijst op burgerschap
Migratieminister Johan Forssell van de Moderaten koppelde de koers eerder aan integratie en burgerschap. Volgens hem moeten mensen die lang in Zweden wonen ook onderdeel worden van de samenleving. Hij zei in september vorig jaar: ‘Om de uitsluiting in Zweden te doorbreken, moeten we eisen stellen aan wie hier langere tijd woont en leeft, zodat diegene ook deel wordt van de Zweedse samenleving.’

Forssell noemde burgerschap daarbij een logisch eindpunt. ‘Een natuurlijk onderdeel daarvan is burger worden en voldoen aan de eisen die worden gesteld om burgerschap te krijgen. Het voorstel van de commissie wordt nu ter consultatie voorgelegd en binnen het regeringsbureau geanalyseerd.’