Op 23 juni stemde de ECON-commissie van het Europees Parlement over het voorstel van de Europese Commissie. De uitslag was duidelijk: 43 stemmen voor, 14 tegen en 1 onthouding. Nederlandse partijen als NSC, VVD, PRO en Volt stemden volgens Zijlstra voor. Het voorstel moet nog verder worden besproken met de Raad, de Europese Commissie en het Europees Parlement.

Zorgen over controle
Zijlstra schrijft dat het lang duurde voordat er een meerderheid voor het plan werd gevonden. 'Het heeft zo’n anderhalf jaar geduurd om een meerderheid te vinden die voor wilde stemmen.' Volgens hem waren er veel twijfels en onduidelijkheden. Ook zegt hij dat zelfs de rapporteur niet meteen enthousiast was.

De digitale euro wordt door De Nederlandsche Bank omschreven als 'Cash in een digitaal jasje'. Toch zet Zijlstra daar vraagtekens bij. Hij wilde harde privacyregels. Hij schrijft: 'De ECB mag op geen enkele wijze weten wat je gekocht hebt, en je moet digitale euro’s kunnen doorgeven aan een ander zonder dat de ECB daar weet van heeft.'

Programmeerbaar geld
Een belangrijk bezwaar gaat over programmeerbaarheid. Zijlstra wijst erop dat digitaal geld technisch kan worden beperkt of geblokkeerd. Hij noemt dat geen complottheorie. Volgens hem bespreekt het IMF zelf mogelijkheden zoals persoonlijke rente, beperkingen op gebruik, vervaldata en automatische voorwaarden.

In het voorstel staat dat programmeerbaarheid formeel wordt uitgesloten. Toch ziet Zijlstra een risico. 'In artikel 24, paragraaf 2 wordt expliciet gezegd dat programmeerbaarheid formeel is uitgesloten. Maar artikel 2(18) bevat wel al een definitie van programmeerbaarheid. Dat suggereert dat in de toekomst programmeerbaarheid toch om de hoek kan komen kijken - alleen nu dus nog niet.'

Uitzondering voor asielzoekers
De meest opvallende kritiek gaat over anti-witwasregels. Normale burgers moeten zich identificeren en uitleg kunnen geven over de herkomst van hun geld. Maar volgens Zijlstra maakt het voorstel een uitzondering voor asielzoekers en mensen zonder vaste verblijfplaats. 'Daar heeft de Commissie een oplossing voor gevonden: asielzoekers en personen zonder vaste verblijfplaats krijgen volgens artikel 14 een uitzondering op de anti-witwascontroles.'

Zijlstra noemt dat vreemd. 'Banken zijn verplicht klanten te weigeren die ze niet kunnen identificeren, maar één bank moet die klanten juist wel aanvaarden, en daarvoor gecompenseerd worden door de ECB.' Volgens hem moeten gewone EU-burgers vaak ingewikkelde procedures doorlopen. Juist daarom stemde hij tegen het voorstel.