Werkgevers konden via de regeling maximaal 25 procent van het minimumloon inhouden voor een dak boven het hoofd van hun werknemers. Er lag juist een plan om deze mogelijkheid af te bouwen. Paul besloot echter dat die afbouw per 1 januari niet zou doorgaan, terwijl in de Tweede Kamer zowel voor als na de verkiezingen een ruime meerderheid bestond voor het schrappen van de regeling.

Verklaring in Kamer botst met stukken
De gang van zaken is extra gevoelig omdat Paul in een later Kamerdebat een andere reden gaf voor het moment van publicatie. Zij stelde dat het besluit niet eerder bekend kon worden gemaakt omdat nog ambtelijke afstemming nodig was over de Kamerbrief. De opgevraagde stukken schetsen volgens het ANP echter een ander beeld.

Ruim een week voor de verkiezingen schreef een ambtenaar aan collega's dat de minister 'wil wachten tot na de verkiezingen met communiceren dat de inhoudingsmogelijkheid niet per 1 januari wordt afgebouwd'. Het besluit zelf was toen al ongeveer vijf weken eerder genomen. Kamerleden reageerden in november verbaasd toen duidelijk werd dat het besluit al zo lang vaststond.

Werkgevers blij, vakbonden woedend
De keuze van Paul leidde tot forse kritiek van vakbonden en linkse politieke partijen. Haar voorganger Eddy van Hijum van NSC had de afbouw van de inhoudingsmogelijkheid juist voorbereid. Tegenstanders omschreven de regeling als 'een pervers verdienmodel voor werkgevers'.

Ook ambtenaren op het ministerie zagen hoe verschillend de sociale partners op het besluit reageerden. Werkgevers en vakbonden waren begin oktober al op de hoogte van de keuze van Paul. Na een gesprek met hen schreef een ambtenaar aan collega's: 'Werkgevers zaten te glimmen en de vakbeweging was 'niet blij'...'