Volgens Koops is het besef dat hij straks geen Kamerlid meer is moeilijk te verwerken. ‘Ook als je mij niet kent: snap je hoe heftig dat is?’, voegde hij eraan toe.

Somber bankje in het park
Op LinkedIn deelde Koops eerder al zijn verdriet over het naderende vertrek. ‘Nou zit ik somber op een bankje in een park. Ik zie om me heen goed gecoiffeerde dames, onder verantwoordelijkheid van Staatsbosbeheer vuilnis verzamelen, verstrooid onder bruine bladeren in de herfst.’

Hij beschrijft dat hij altijd probeerde iets goeds te doen, net als de mensen die hij in het park zag. ‘Overal doen mensen hun best om de wereld een beetje mooier te maken, en dat doe ik ook. Bij mij krijgt dat de vorm van: “goedschiks als het kan, kwaadschiks als het moet”.’

Nuttig werk en afscheid
Koops zegt dat hij het moeilijk vindt om zijn werk in de Kamer los te laten. ‘Daarom vind ik het erg, voor mezelf, dat ik de Tweede Kamer moet verlaten: daar was ik nuttig, voor mijn gevoel.’

In zijn bericht benadrukt hij dat het vertrek niet alleen hemzelf raakt, maar ook de partij. ‘En NSC als geheel was daar nuttig: dat gaat niet om mezelf, dat is de partij die oplossingen aanbracht, die de agenda heeft verbeterd, tegen een zeer hoge prijs!’

Koops werkte voor zijn Kamerlidmaatschap als advocaat bij Summit Advocaten in Den Haag, waar hij gespecialiseerd was in fraudezaken. Binnen NSC hield hij zich bezig met rechtsbescherming en strafvordering.

Tegelijk spreekt hij zijn dankbaarheid uit aan de kiezers. ‘Ik vind het de hoogste eer dat goede mensen op me hebben gestemd: mensen die ik niet ken, hun stemmen geven me het idee daadwerkelijk iets goeds te kunnen doen, en dat bepaalt de richting van mijn leven.’