De naam van Nathalie van Berkel ligt onder een vergrootglas. De beoogde D66-staatssecretaris van Financiën trok zich deze week terug nadat onjuistheden in haar cv aan het licht kwamen. Jarenlang wekte zij de indruk universitaire opleidingen te hebben gevolgd en afgerond, terwijl dat niet klopte. De kwestie roept bredere vragen op. Niet alleen over integriteit, maar ook over haar loopbaan en benoemingen in de publieke sector.

Benoeming bij UWV door D66-minister
Van Berkel werd in 2019 benoemd tot lid van de raad van bestuur van het UWV. Die benoeming kwam van toenmalig minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Wouter Koolmees, namens D66. Het besluit werd vastgelegd in de Staatscourant van 6 augustus 2019.

In het besluit staat dat Van Berkel per 1 september 2019 werd benoemd voor een periode van vijf jaar. Daarmee kreeg zij een sleutelpositie bij een van de belangrijkste uitvoeringsorganisaties van de overheid, verantwoordelijk voor onder meer uitkeringen en reïntegratie.

In juni 2024 volgde een herbenoeming. Minister Karien van Gennip (CDA) meldde in de ministerraad dat Van Berkel opnieuw werd benoemd als bestuurslid van het UWV, ditmaal voor twee jaar. Die verlenging werd gedaan in de laatste fase van kabinet-Rutte IV. Opvallend, omdat het kabinet op dat moment al demissionair was en de politieke verhoudingen op scherp stonden. 

Dankzij D66-prominent Alexander Pechtold ging Van Berkel uiteindelijk de politiek in. “Ik heb hem leren kennen toen ik bij het UWV werkte en ook voorzitter was van het Netwerk van Publieke Dienstverlening,” vertelde ze vorig jaar bij het radioprogramma WNL Haagse Lobby. Destijds was Pechtold de algemeen directeur van het CBR, waardoor Van Berkel hem geregeld sprak. “We hadden een keer een bijeenkomst gehad, en toen zei hij tegen mij: 'Goh, zou jij niet geïnteresseerd zijn in de politiek?' Niet eens in D66, maar in de politiek.”

D66 en beschuldigingen van netwerkvorming
PVV-Kamerlid Martin Bosma spreekt al langer over wat hij noemt ‘D66-netwerkcorruptie’. Volgens hem worden publieke instellingen “volgeplempt met D66’ers”. Hij wees daarbij onder meer op benoemingen bij uitvoeringsorganisaties, adviesraden en semipublieke instellingen.

Bosma koppelde dit eerder aan de invloed van lobbykantoren zoals Dröge & Van Drimmelen, dat nauwe banden had met prominente D66-figuren. Volgens hem bepaalde dat netwerk jarenlang wie binnen de partij kon doorstromen naar belangrijke functies, zoals Sigird Kaag en Kajsa Ollongren.

Die beschuldigingen zijn politiek omstreden en worden door D66 van de hand gewezen. Tegelijk zorgen nieuwe affaires, zoals die rond Van Berkel, ervoor dat de discussie telkens terugkeert. Van Berkel trekt zich terug als Kamerlid, maar doordat zij iets langer dan drie maanden in de Kamer heeft gezeten, ontvangt zij de komende twee jaar wachtgeld.