Eén van de geschorste wetten betreft de beperking van opvang voor asielzoekers die reeds een asielprocedure in een ander EU-land hebben doorstaan. Het Grondwettelijk Hof stelt in een arrest dat het weigeren van materiële hulp aan deze groep "een moeilijk te herstellen ernstig nadeel kan berokkenen". Voorts wordt ook de mogelijkheid van het afschaffen van financiële opvanghulp onder de loep genomen, aangezien dit nadelig kan zijn voor asielzoekers die door een verzadigd opvangnetwerk geen plek vinden.

Het tweede arrest schort de verstrengde regels voor gezinshereniging op, specifiek voor personen met subsidiaire bescherming. Deze regels zouden het moeilijker maken voor familieleden om naar België te komen. Het Hof kreeg hiertoe aanvragen tot schorsing van gezinnen die argumenteerden dat "nareizende" familieleden niet aan strengere regels onderworpen mogen worden dan "meereizende" familieleden of die van erkende vluchtelingen. Een concreet geval betreft een Jemenitische man met subsidiaire bescherming die zijn echtgenote en 1-jarig kind uit Jemen wil laten overkomen, waar zij zich in een ernstige humanitaire crisis bevinden. De scheiding duurt reeds anderhalf jaar en het Hof oordeelt dat "het laten voortduren van de scheiding ernstig afbreuk dreigt te doen aan de toekomstige relatie met diens vader."

Het Grondwettelijk Hof heeft beide kwesties voorgelegd aan het Hof van Justitie van de Europese Unie voor verdere opheldering alvorens een definitieve uitspraak te doen. Tot dan blijven de nieuwe regels geschorst.