De buslijn tussen Emmen en Ter Apel is geen gewone route. Het is een ader die het noorden van het land verbindt met een plek die al jaren symbool staat voor het falende Nederlandse asielbeleid. Dagelijks stappen er veel mensen in en uit. Voor de meeste reizigers is het een praktische verbinding. Voor chauffeurs kan het een frontlinie zijn. Jan de Vries, niet zijn echte naam, die is bekend bij de redactie, reed jarenlang op deze lijn. Hij werkte decennia in het openbaar vervoer en zag het gebied rond Ter Apel veranderen. Wat begon als een gewone busdienst met alledaagse gesprekken, groeide volgens hem uit tot een werkomgeving waarin spanning, agressie en onzekerheid steeds vaker voorkwamen als gevolg van de massamigratie.