De zaak draait om een optreden bij BFM TV. Daar sprak D’Escufon over de verkrachtingszaak rond Claire Jéronymie, een Franse vrouw die eind 2023 werd verkracht door een man uit de Centraal-Afrikaanse Republiek die Frankrijk had moeten verlaten. Tijdens het debat zei D’Escufon: “Het grootste gevaar voor vrouwen in Frankrijk is immigratie.”

Volgens haar kwam die uitspraak voort uit woede, emotie en persoonlijke ervaring. De Franse justitie vervolgt haar nu om die woorden. De uitspraak in haar zaak wordt volgens haar op 18 juni verwacht.

‘Binnenkort zit ik misschien in de gevangenis’
D’Escufon begint haar video zichtbaar aangeslagen. Ze zegt dat ze lang heeft getwijfeld om haar verhaal te doen. “Binnenkort zit ik misschien in de gevangenis”, zegt ze. Volgens haar laat haar zaak zien “hoe weinig vrijheid van meningsuiting er in Frankrijk nog bestaat”.

De activiste werd bekend als woordvoerder van Génération Identitaire, een rechtse jongerenbeweging die zich verzette tegen massamigratie en opkwam voor de Europese identiteit. De groep voerde acties bij de Franse grens en op de Middellandse Zee. In 2021 werd de organisatie door de Franse regering verboden.

D’Escufon zegt dat haar leven daarna snel veranderde. Ze werd van meerdere sociale media verwijderd, waaronder Facebook, Instagram en TikTok. Ook haar naam zou volgens haar al genoeg zijn om nieuwe accounts snel te laten verdwijnen. “Op een gegeven moment kon ik niet eens meer mijn gezicht op Instagram plaatsen zonder dat het account werd geschorst.”

Bankrekeningen en rechtszaken
Volgens D’Escufon bleef het niet bij sociale media. Zij stelt dat ook banken haar begonnen te weren. Eerst zou CIC haar rekening hebben opgezegd zonder duidelijke uitleg. Daarna probeerde zij bij BNP Paribas en Crédit Mutuel een rekening te openen, maar ook dat zou zijn mislukt.

Bij Crédit Mutuel zag zij naar eigen zeggen op het scherm van de adviseur een waarschuwing verschijnen bij haar naam. “Ik zag met mijn eigen ogen dat ik op een zwarte lijst van banken stond”, zegt ze. Uiteindelijk kon ze alleen nog terecht bij een onlinebank, waarvan ze de naam niet wil noemen uit angst dat ook die rekening wordt gesloten.

Daarnaast zegt zij meerdere keren te zijn vervolgd vanwege uitspraken in video’s en berichten op sociale media. Ze is naar eigen zeggen al veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijke celstraf en een boete van 3.000 euro in een andere zaak, waartegen zij in cassatie wil gaan.

Volgens D’Escufon is dit geen openlijke politieke vervolging, maar een sluipende manier om tegenstanders kapot te maken. “Ze proberen ons sociaal en economisch te doden”, zegt ze.

Eigen ervaring met bedreiging
Een belangrijk deel van haar video gaat over een incident dat zij naar eigen zeggen in december 2022 meemaakte in Lyon. D’Escufon vertelt dat zij na een bezoek aan de sportschool naar huis liep en niet merkte dat zij werd gevolgd. Toen zij haar woning binnenkwam, zou een man haar zijn gevolgd en zich haar appartement hebben binnengedrongen.

Volgens haar nam de man haar telefoon af, sloot hij de deur af en zei hij dat zij de politie niet mocht bellen. Hij zou gebrekkig Frans hebben gesproken en hebben gezegd dat hij uit Tunesië kwam. D’Escufon zegt dat zij ongeveer 25 tot 30 minuten met hem opgesloten zat.

Aanvankelijk zou de man vooral hebben gevraagd of hij even mocht blijven. Later zou hij opmerkingen hebben gemaakt over haar lichaam. Toen hij uiteindelijk leek te vertrekken, zou hij haar eerst om een kus hebben gevraagd en daarna om seksuele handelingen. D’Escufon zegt dat zij begon te huilen en hem smeekte om weg te gaan.

“Alstublieft meneer, ik ben aardig tegen u geweest. Ik heb alles gedaan wat u vroeg. Ik heb u water gegeven. Ga nu alstublieft weg”, vertelt ze.

De man vertrok uiteindelijk. Haar telefoon liet hij achter. D’Escufon deed aangifte, maar de zaak werd volgens haar geseponeerd. De dader zou wel op camerabeelden zijn gezien, maar nooit zijn gevonden.

Justitie verwijt haar cynisme
Tijdens de rechtszaak vertelde D’Escufon naar eigen zeggen ook over haar eigen ervaring. De aanklager zou daar volgens haar weinig begrip voor hebben gehad. D’Escufon zegt dat de procureur haar ervan beschuldigde bewust een mediastrategie te gebruiken.

Volgens haar zei de aanklager dat zij “het slachtoffer speelde” en dat zij wist hoe media en invloed werken. D’Escufon noemt dat pijnlijk, juist omdat haar uitspraken haar naar eigen zeggen vooral problemen hebben opgeleverd.

De procureur zou haar persoonlijke ervaring hebben afgedaan als “een armzalig feit” om een onaanvaardbare mening te rechtvaardigen. D’Escufon reageert fel op die woorden. Volgens haar laat de zaak zien dat de Franse justitie harder optreedt tegen iemand die migratiebeleid bekritiseert dan tegen sommige geweldplegers.

Oproep om steun
D’Escufon zegt dat zij uitgeput is. Ze voelt zich in de steek gelaten door Frankrijk en door haar eigen politieke kamp. Ze vertelt dat zij nauwelijks nog normaal over straat gaat zonder zonnebril, uit angst om herkend, uitgescholden of bedreigd te worden. “Ik heb mijn rust verloren. Ik heb een normaal leven verloren. Ik heb een normaal beroep verloren”, zegt ze.

De activiste vraagt haar volgers om haar video te delen en haar financieel te steunen bij haar juridische kosten. Ze zegt geen steun te krijgen van verenigingen en haar advocaten zelf te moeten betalen. “Jullie zijn mijn laatste hoop”, zegt D’Escufon.

Volgens haar gaat het niet alleen om haar eigen zaak, maar om een bredere vraag over vrijheid van meningsuiting in Frankrijk. Haar boodschap is duidelijk: wie zich tegen migratiebeleid en de dominante politieke lijn keert, krijgt volgens haar te maken met juridische, financiële en sociale druk.