Gedeputeerde Staten stelden het UPLG vorige week definitief vast, meldde AD. Dat gebeurde ondanks een indringend verzoek van het Landbouwcollectief, waar Agractie deel van uitmaakt, om de besluitvorming uit te stellen. Volgens Agractie is dat “arrogantie van de macht”.

Provincie kiest eigen stikstoflijn
De kern van de boosheid zit in de stikstofnorm. Het kabinet werkt landelijk aan een norm van 0,164 kilo ammoniak per fosfaatrecht in 2035. Utrecht kiest ondertussen voor een eigen norm: 42 kilo ammoniak per hectare per jaar voor grondgebonden veehouderij.

Dat verschil is groot. Boeren moeten dan niet sturen op hun dieren of fosfaatrechten, maar op hectares. Volgens Agractie brengt de provincie daarmee boeren in complete verwarring. “Het maakt nogal wat uit of je moet sturen op een hectarenorm of een fosfaatrechtennorm”, stelt de actiegroep.

De provincie zegt dat de Utrechtse norm van tafel kan als de landelijke norm wordt ingevoerd. Tegelijk zou het provinciebestuur tegen het Landbouwcollectief hebben gezegd dat het eigen plan beter is dan dat van minister Van Essen. Utrecht hoopt de minister daarvan zelfs te overtuigen. Voor boeren klinkt dat als: de provincie weet het beter dan het Rijk.

Vollenbroek zat al aan tafel
De kwestie ligt extra gevoelig door de rol van MOB, de organisatie van Johan Vollenbroek. Eerder werd bekend dat MOB “regulier overleg over lopende zaken” voert met de provincie Utrecht.

Gedeputeerde Mirjam Sterk zei destijds dat MOB niet heeft meegeschreven aan het UPLG en dat het plan niet aan de actiegroep is voorgelegd. Wel erkende zij gesprekken over vergunningen en pilots.

“Wij hebben niet met het MOB gesproken over het UPLG of dit voorgelegd ter toetsing, maar we zijn soms wel met het MOB in gesprek over vergunningen en over pilots.”

Ministerbrief genegeerd
Daar komt bij dat minister Van Essen eind juni nog een brief stuurde over het landelijke stikstofpakket. Boerenorganisaties zagen daarin reden om de Utrechtse besluitvorming voorlopig stil te leggen. Eerst Den Haag, dan pas de provincie.

Utrecht koos anders. Het provinciebestuur zette het UPLG alsnog door. Daarmee ontstaat een dubbele werkelijkheid: landelijk wordt gewerkt aan één normensysteem, terwijl Utrecht alvast een eigen systeem optuigt.