De sluiting markeert een culturele omslag. Waar Palmer’s ooit stond voor vrijheid, wordt het gebouw nu onderdeel van een islamitische gemeenschap die geen alcohol drinkt. Voor veel vaste bezoekers voelt dat als het einde van een tijdperk.

Een plek vol geschiedenis
Palmer’s overleefde de drooglegging, huisvestte in de jaren dertig een bordeel en groeide in de decennia erna uit tot een trefpunt van kunstenaars en muzikanten. Bonnie Raitt schreef er muziek, Spider John Koerner had er zijn vaste plek en Cornbread Harris speelde er nog op 98-jarige leeftijd piano. In 2014 riep Esquire Palmer’s uit tot een van de beste bars van Amerika.

Voor veel vaste gasten was het café meer dan alleen een kroeg. ‘Het is een plek om jezelf te zijn en het is een plek om iedereen zichzelf te laten zijn,’ zei barman Ben Marker. Muzikante Bonnie Raitt schreef in een mail: ‘Voor mij is Palmer’s onderdeel van de iconische en gekoesterde geschiedenis van de West Bank van Minneapolis. Ik kan me John niet eens voorstellen zonder hem op zijn kruk in zijn thuiscafé’, meldt Racket.

Financiële problemen
Toch ging het mis. Het café kampte al jaren met achterstanden, hoge kosten en slecht management. Een van de mede-eigenaars verloor volgens medewerkers grote sommen geld door gokken. Tijdens de coronaperiode kwamen er nog wel subsidies en giften binnen, maar dat kon het verval niet keren. De inkomsten zakten verder weg. ‘Onze dagzaken droogden op. Die oude stamgasten drinken niet meer of ze sterven uit', zei eigenares Sarah Dwyer.

De laatste maanden stroomden de bezoekers juist weer massaal toe, maar het was te laat. ‘Het is ontzettend druk geweest, wat me eigenlijk boos maakt. Als het altijd zo was geweest, hadden we geen probleem’, aldus Dwyer.